Danıştay 8. Daire E.2018/2198 K.2021/4966

Dava konusu istem: Antalya ilinde faaliyet gösteren davacıya ait özel okulun 45 gün süre ile geçici olarak kapatılmasına ilişkin, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün … gün ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; 6764 sayılı Kanun değişikliği ile 5580 sayılı Yasanın 7. maddesinde davacı lehine bir düzenleme getirildiğinden söz konusu düzenlemede faaliyetten geçici olarak men yerine idari para cezası gibi daha lehe bir uygulama öngörüldüğünden, idari yaptırımlar bakımından, ceza verilmesinin dayanağı kuralın yürürlükten kaldırılması veya lehe düzenleme yapılması halinde, ortaya çıkan yeni hukuki durumun dikkate alınacağından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …. Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işleme esas teşkil eden fiiller nedeniyle kuruma iki ayrı fiilden ceza verilmesinin söz konusu olduğu ve dava konusu geçici kapatma cezasının idari para cezasına oranla kurumun daha aleyhine olduğuna dair bir belirleme bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının belirtilen açıklama ile onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava; Antalya ilinde faaliyet gösteren davacıya ait özel okulun 45 gün süre ile geçici olarak kapatılmasına ilişkin, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün … gün ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince 5580 sayılı Kanun'un 7. maddesinde davacı lehine bir düzenleme getirildiğinden söz konusu düzenlemede faaliyetten geçici olarak men yerine idari para cezası gibi daha lehe bir uygulama öngörüldüğü gerekçesiyle ortaya çıkan yeni hukuki durumun dikkate alınması gerektiğinden dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Lehe kanun hükümlerinin uygulanabilmesi için değişiklikten önceki kanun hükmü uyarınca dava konusu işlemin uygulanmasının tamamlanıp tamamlanmadığı hususu önem arz etmektedir.

5580 sayılı Kanunda yer alan lehe kanun hükümlerinin uygulanabilmesi için değişiklikten önceki kanun hükmü uyarınca tesis edilen işlemin uygulanmasının tamamlanmamış olması gerekmektedir.Ancak uygulanmış olan geçici kapatma cezası veya sürekli kapatma cezası gibi idari işlemler söz konusu olduğunda; eski ve yeni mevzuat hükümlerinden davacı lehine olanın uygulanması sureti ile tesis edilecek yeni işlem davacı hakkında uygulanması muhtemel tekerrür hükümleri yönünden önem arz etmekte olup; lehe kanun hükmünün uygulanması suretiyle tesis edilecek yeni idari işlemin davalı idarece mükerrer cezalandırmaya neden olabilecek şekilde ikinci kez idari yaptırım işlemi tesisi şeklinde anlaşılmaması gerekmektedir.

Öte yandan; her ne kadar davalı idare tarafından 05/01/2016 tarihli soruşturma raporunda tespit edilen her iki fiile de ceza verilebilmesi mümkün olduğundan dava konusu geçici kapatma cezasının davacı kurumun daha lehine olduğu iddia edilmekte ise de; davacı tarafından bu durumun temyiz nedeni olarak ileri sürülmediği görüldüğünden davalı idarenin bu iddiasına itibar edilmemiştir.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkün olup; temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.