Danıştay 8. Daire E.2018/4160 K.2022/6055

Dava konusu istem: Kastamonu İli, İnebolu İlçesi, … Köyü, … Mevkii, … ada, … parselde kayıtlı bulunan taşınmazda davalı idarenin kiracısı olan davacı şirket tarafından, adına tanzim edilen … tarih ve … takip sıra numaralı, 127.800,00 TL bedelli ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; ödeme emrinin kira sözleşmesinin 14. maddesinden kaynaklandığı ileri sürülen alacağın tahsili amacıyla düzenlendiği, özel hukuk ilişkisine dayanan bu alacak için davalı idarece re'sen ödeme emri düzenlenmesine hukuken olanak bulunmaması karşısında dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davaya konu alacağın kira alacağı olmadığı fuzuli şagilin eyleminden doğan ecrimisil alacağı olduğu, sözleşmenin sona ermesinden beş yıl sonra düzenlendiği, 2886 sayılı Kanunun 75. maddesine istinaden 6183 sayılı Kanun kapsamında ödeme emri düzenlenebileceği, bu nedenle dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu iddia edilerek temyize konu Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.