Danıştay 8. Daire E.2018/6694 K.2022/5329

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … pazarında … numaralı pazar yerinin şeritlerle kapatılarak kullanımının sona erdirilmesi üzerine faaliyetini sürdürebilmek için kendisine yeniden yer tahsis edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E…. sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; dilekçe ret kararının davacıya tebliğ tarihi olan 27.11.2017 tarihini takip eden 30. günün denk geldiği 28.12.2017 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu süreler geçtikten sonra 23.01.2018 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-b maddesi uyarınca davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava dilekçesinin yenileme talebi içermediği yeni bir dava açmaya yönelik olduğu, dava konusu işlemin kendilerine tebliğ edilmediği sonradan öğrendikleri, bu nedenle davanın süresinde olduğu iddia edilerek temyize konu Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.