Danıştay 8. Daire E.2019/2459 K.2024/1310

Dava konusu istem: ... plakalı araç sahibi olan davacıya, güzergahı dışında izinsiz yolcu taşımacılığı yaptığı gerekçesiyle 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3. maddesi uyarınca 3006,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile aracın 60 gün süreyle trafikten men edilerek muhafaza altına alınmasına ilişkin aynı tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:... , K:... sayılı kararında; davalı idarenin savunmasından, davacının Vezirköprü- Samsun arasında yolu taşımacılığı yapmak için güzergah izin belgesinin bulunduğunun anlaşıldığı, davacının güzergah dışı yolcu taşımacılığı yapmasının, 2918 sayılı Kanunun ek 2/3. maddesinde belirtildiği şekliyle ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın taşımacılık faaliyeti kapsamında olmadığı, dolayısıyla anılan maddedeki müeyyidelerin uygulanmaması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.