Danıştay 8. Daire E.2019/2869 K.2024/4030

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 39/2. maddesine aykırı şekilde taşıma sözleşmesi yapmadan tarifesiz yolcu taşımacılığı yaptığından bahisle, aynı Yönetmeliğin 76/1-J maddesi uyarınca 10 (on) uyarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı I. Bölge Müdürlüğü'nün ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirkete ait araçla Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 39/2. maddesi uyarınca zorunlu olan taşıma sözleşmesi bulunmaksızın tarifesiz yolcu taşımacılığı yapıldığının dava dosyasında bulunan tutanakla sabit olması ve davacı tarafından anılan yükümlülüğün yerine getirildiğini gösterir bilgi belge sunulamaması karşısında, davacı şirketin Yönetmeliğin 76/1-J maddesi uyarınca 10 (on) uyarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu olay ile mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 39. maddesi uyarınca tarifesiz yolcu taşımalarında taşıma sözleşmesi yapılmasının zorunlu olduğu, maddenin ikinci fıkrasında taşıma sözleşmesinde bulunması gereken unsurların teker teker sayıldığı, olayda ise davacı tarafından taşıma sözleşmesi, yolcu listesi ve taşıma sözleşmesine uygun faturanın düzenlenmiş olduğu,

bu hususlar dikkate alındığında taraflardan birinin sözleşmede imzasının bulunmamasının sözleşmeyi ortadan kaldırmayacağı, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 39. maddesinin ikinci fıkrasına aykrıı herhangi bir durum bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından; tesis edilen dava konusu işlemde ve davanın reddine ilişkin Mahkeme kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları; (d) bendinde ise, belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği.

7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta; davacı şirketin, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 39/2. maddesine aykırı şekilde taşıma sözleşmesi yapmadan tarifesiz yolcu taşımacılığı yaptığından bahisle, aynı Yönetmeliğin 76/1-J maddesi uyarınca 10 (on) uyarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı I. Bölge Müdürlüğü işleminin, genel niteliğe haiz düzenleyici işlem niteliğinde olmadığından, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği; yürütülmekte olan belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem sıfatına haiz olmadığından, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamına da girmeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.