Danıştay 8. Daire E.2019/3129 K.2024/20

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Burdur İl merkezinde bulunan okul bahçelerinde okul aile birlikleri tarafından yapılan düğünlerden, düğün başına temizlik bedeli olarak 65,00 TL ücret alınmasına ilişkin Burdur Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; belediyenin görevleri arasında temizlik ve katı atık hizmetlerinin yerine getirilmesinin de yer aldığı, söz konusu hizmetin belediyenin zorunlu hizmetlerinden olduğu, diğer taraftan Belediye Gelirleri Kanununda sayma yoluyla gelirlerinin neler olduğunun belirlendiği ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edilecek hizmetler için ücret alınabileceği halde bunun dışında belediyenin mahalli müşterek nitelikte ve zorunlu hizmetlerden biri olan temizlik ve katı atık (çöp toplama) hizmeti için ücret geliri alabileceğine ilişkin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, verilen hizmetin kamu hizmeti değil kişiye özel hizmet olduğu, dolayısıyla ücret alınması gerektiği, işlemde hukuka aykırlık olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.