KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2019/5161 E., 2024/3824 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2024
- Esas No
- 2019/5161
- Karar No
- 2024/3824
- Temyiz eden (davalı)
- … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Tekstil Taş. Tur. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
567 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasaklarını Belirleyen Zabıta Yönetmeliği'nin 9/23. maddesi uyarınca 227,00-TL idari para cezası verilmesi ve aynı kabahatin ikinci kez tekrarlandığından bahisle davacıya ait aracın 2 ay süreyle meslek ve ticaretten men edilmesine ilişkin Bursa Büyükşehir Belediye Encümeni'nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyasının incelenmesinden, 06.09.2017 tarihinde davacının … plakalı ticari aracı ile Bursa ili, Nilüfer ilçesi, Ata Bulvarı üzerinde yolcu taşımacılığı yaptığının 36443 sıra sayılı tutanak ile tespiti üzerine 227,00-TL para cezası kesilmesi ile aynı kabahati ikinci kez tekrarladığından aracın iki ay süreyle meslek ve ticaretten men edilmesine ilişkin 26.09.2017 tarihli dava konusu Encümen kararının alındığı ve aracın trafikten men edilmesine ilişkin Bursa Büyükşehir Belediye Encümeni'nin … tarih ve … sayılı kararın iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmakta olup;
belediyeden gerekli olan ruhsatı almadan çalıştığı açık olan davacının, bu fiili ile Bursa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasaklarını Belirleyen Zabıta Yönetmeliği'nin 9/23. maddesini ihlal ettiği ve bu ihlal nedeniyle 1608 sayılı Kanunun 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca 227,00-TL idari para cezası verilmesine ve 1608 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca davacının faaliyetinin iki ay süreyle men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyasında; davacının ilk kabahati işlediğine dair herhangi bir bilgi, belge bulunmamakla birlikte, 22/10/2018 tarih ve 11/12/2018 tarihli ara kararlarıyla, davalı idareden tekerrüre esas alınan idari işlemin, bu işleme dayanak tespit tutanağının gönderilmesi istenilmesine rağmen cevap verilmediği;
bu durumda, davacının idari yaptırıma esas alınan ilk idari yaptırım kararına ilişkin herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığından ve dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından dava konusu Encümen kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinaf talebinin kabulüne, ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından; davacının belediye sınırları içerisinde izinsiz servis taşımacılığı yaptığı, durumun tutanak ile kayıt altına alındığı, tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun şekilde tesis edildiği belirtilerek, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2019/5161, K. 2024/3824, 25 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama