Danıştay 8. Daire E.2020/1217 K.2023/3960

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Sivas ili Kangal İlçesi sınırları dahilinde ve uhdesinde bulunan ... sicil numaralı IV (b) grup işletme ruhsatı sahasına ilişkin 2017 yılı işletme faaliyet bilgi formunun devlet hakkı tahakkuk ettirilmeden beyan edildiği gerekçesiyle 2017 yılı işletme faaliyet bilgi formunun revize edilmesi ve belirtilen devlet hakkının gecikme faiziyle birlikte ödenmesinin istenilmesine ilişkin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; taraflar arasında 2017 yılı işletme faaliyet bilgi formunun devlet hakkı tahakkuk ettirilmeden beyan edildiği hususuna ilişkin ihtilaf bulunmadığı, dava dilekçesinde genel olarak davacı tarafça kendilerinin dava konusu maden sahasının özelleştirme sonucu işletme hakkını devraldığı ve işletmenin bir önceki işleteninin devlet hakkı ödemediğinden bahisle kendilerinin de ödememesi gerektiği ödemeleri gerekse bile belirlenen devlet hakkı bedelinin fahiş olduğu iddialarının ifade edildiği,

ancak davacı tarafça anılan iddialarla ilgili 11/01/2017 tarihli Ocak Başı Kömür Fiyatını Belirleme Komisyonu kararında belirtilen ocak başı satış fiyatının kaldırılarak kendi kömür sahasını işleten santrallerin kömür çıkarma işini yapan taşeronlarıyla yaptıkları sözleşmelerdeki fiyatlar baz alınarak revize edilmesi istemiyle yapılan 02/02/2018 tarihli başvurunun Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemi ile reddedilmesi üzerine açılan davada Mahkemelerince.

Maden İşleri Genel Müdürlüğünün devlet hakkına ilişkin olarak ortaya çıkabilecek aksaklıkları ve tutarsızlıkları önlemek, işlemler arasında birliği sağlayarak devlet hakkı kayıplarının önüne geçmek amacıyla dayanakları ortaya konulmak suretiyle fiyat tespiti yapma konusunda yetkili olduğu, anılan dosyadaki 03/10/2018 tarihli ara karar cevabına sunulan belgelerden de anlaşılacağı üzere ilgili kuruluşlardan alınan görüş ile geçmiş yıllara ilişkin ocak başı satış fiyatlarının dikkate alınarak 2017 yılına ilişkin ocak başı satış fiyatının tespit edildiği,

ayrıca davacı tarafından talep edildiği şekliyle ocak başı satış fiyatının kaldırılarak kendi kömür sahasını işleten santrallerin kömür çıkarma işini yapan taşeronlarıyla yaptıkları sözleşmelerdeki fiyatlar baz alınmasının mevzuata aykırılık oluşturacağının açık olduğu, dolayısıyla tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddedildiği ve dosyanın istinaf aşamasında olduğu,

bu durumda davacı tarafça 2017 yılı işletme faaliyet bilgi formunun devlet hakkı tahakkuk ettirilmeden beyan edildiğinden davalı idarece 2017 yılına ilişkin ocak başı satış fiyatı üzerinden hesaplanarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, devlet hakkının hukuka aykırı olarak belirlendiği ve belirlenen miktarın fahiş olduğu, işletme hakkı devredilen sahalara ilişkin devlet hakkının alınmaması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.