Danıştay 8. Daire E.2020/3394 K.2023/6792

Dava konusu istem: … İli, … İlçesi, … Köyü sınırları dahilinde ve davacı şirketin uhdesinde bulunan 66283 sayılı II-B grubu maden (mermer) işletme ruhsatının süresinin … tarihinde sona erdiği, ruhsat süresinin uzaltılması ile ilgili işlemlerin devam ettiği ve henüz sonuçlanmadığından bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ruhsat sahasında maden işletme faaliyetlerinin durdurulmasına ilişkin davalı idarenin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … gün ve E:…, K:… sayılı kararda.

3213 sayılı Kanunun 24.maddesinin ikinci fıkrasının, temdit talebinde bulunulduğu 04/02/2019 tarihi itibariyle yürürlükte olan halinde, ruhsat süresinin sona ermesinden önce en geç hangi tarihte ruhsat süresinin uzatılmasıyla ilgili olarak başvuru yapılması gerektiğine ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığı gibi faaliyetin durdurulmasına yönelik olarak bir düzenlemeye yer verilmediği, 3213 sayılı Kanunun geçici 38. maddesinde, maddenin yürürlüğe girdiği 28/02/2019 tarihi itibariyle ruhsat süresinin bitimine bir yıldan az süre kalan ruhsatlar için 24.maddenin ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık sürenin uygulanmayacağının öngörüldüğü,

her ne kadar faaliyetin durdurulmasına ilişkin hükmün uygulanmayacağına yönelik olarak bir düzenlemeye gidilmemişse de altı aylık başvuru süreci içerisinde öngörülen iki aylık bildirim ve üç aylık eksikliklerin tamamlanmasına ilişkin süreler ile bu sürecin tamamlanmasından sonra ruhsat süresinin dolmasıyla ruhsat sahasında maden işletme faaliyeti yapılamayacağına ilişkin hükmün birbirine sıkı sıkıya bağlı bir nitelik arz ettiği, aksi yöndeki kabulün öngörülebilirlik ve hukuki güvenlik ilkelerine ters düşeceği,

zira başvuru tarihi itibariyle açık bir başvuru sürecinin ve bu başvuru sürecinde ruhsat süresinin uzatılmaması durumunda faaliyetlerin durdurulacağına dair açık bir hüküm bulunmadığı, önceki düzenlemenin yürürlükte olduğu dönemde, ruhsat süresinin sona ermesinden önce yapılan temdit başvurularının idarece değerlendirilmesinin ruhsat süresini aşması halinde bu durumun sonuçlarının ruhsat sahibi davacıya yüklenmesinin de hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayacağı, davacıya herhangi bir bildirim yapılmaksızın,

temdit talebine ilişkin işlemlerin devam ettiği belirtilerek başvuru tarihinde yürürlükte olmayan ancak işlem tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş hüküm uyarınca salt ruhsat süresinin dolduğundan bahisle maden işletme faaliyetlerinin durdurulmasına yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 3213 sayılı Kanunun 24. maddesinde açık düzenleme bulunduğu, temdit talebinin değerlendirme aşamasında olduğu, temdit talebinin değerlendirme aşamasında mevzuat gereği şirketin faaliyetlerinin durdurulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.