Danıştay 8. Daire E.2020/590 K.2022/7123

Dava konusu istem: Davacı şirketin İR:… nolu maden ruhsatı sahasında bulunan 9.594,44 m² alanda işletme izni verilmesine ilişkin talebin reddine dair … tarih ve … olur nolu işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; bilirkişi raporu ile dosya içinde yer alan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, dava konusu yerin şehir merkezine çok yakın olduğu, izin verildiği takdirde görüntü kirliliği oluşturacağı, orman ekosistemine zarar vereceği, önlem alınmazsa erozyona neden olacağı anlaşıldığından, davacı şirketin İR:… nolu maden ruhsatı sahasında bulunan 9.594,44 m² alanda işletme izni verilmesine ilişkin talebin reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:…, İstinaf No: … sayılı kararıyla; Mahkeme kararının 03/09/2018 tarihinde bizzat davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinin ise, 20/05/2019 tarihinde Mahkeme kayıtlarına girdiği, otuz günlük istinaf süresi geçirildikten sonra istinaf yoluna başvurulduğu gerekçesiyle istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Mahkeme kararının kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 2. fıkrası ile 48. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.