Danıştay 8. Daire E.2020/7160 K.2023/6596

Dava konusu istem: Isparta ili Sütçüler ilçesinde S: ... sayılı II-b grubu maden işletme ruhsatı sahibi olan davacı tarafından, 3213 sayılı Maden Kanununun 24/11 maddesi uyarınca işletme ruhsatı yürürlük tarihinden 25/09/2015 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00-TL, 25/09/2015 tarihinden 25/09/2016 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00-TL, 25/09/2016 tarihinden 25/09/2017 tarihine kadar kadar olan dönem için 77.632,00-TL, 25/09/2017 tarihinden 25/09/2018 tarihine kadar kadar olan dönem için 77.632,00-TL olmak üzere toplamda 310.528,00-TL idari para cezası verilmesi ilişkin ... tarih ve E... (S:... ) sayılı işlemin iptali ile %25 indirimli ödenen 232.896,00-TL para cezasının faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda; davacının ruhsatının 25/09/2012 tarihinde yürürlüğe girdiği, 18/02/2015 tarih ve 29271 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6592 sayılı Kanunla Maden Kanunu'nun 24/11. maddesinde ruhsatın yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içerisinde Maden Kanunun 7. maddesinde öngörülen izinlerin alınarak davalı idareye verilmemesinin müeyyidesi olarak 50.000 TL idari para cezası yaptırımı getirildiği,

buna göre davacıya 2015, 2016, 2017 ve 2018 yılı için ayrı ayrı yeniden değerleme oranına göre güncellenmiş olarak 31/01/2019 tarihinde 77.632,00-TL para cezası olarak toplamda 310.528,00-TL verildiği, Kabahatler Kanunu'nun 5. maddesinde, kabahatin, failin icraî veya ihmali davranışı gerçekleştirdiği zaman işlenmiş sayılacağı ve neticenin oluştuğu zamanın, bu bakımdan dikkate alınmayacağı açıkça ifade edildiği,

bu durumda, davacının, Maden Kanunu'nun 7. maddesi gereğince alınması gerekli olan izinleri maden işletme ruhsatının yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içinde idareye tevdi etmeme fiilinin 2015, 2016, 2017 ve 2018 yılında ayrı ayrı işlendiği dikkate alındığında, davacıya, işlenen fiilin 2015 yılındaki karşılığı olan 50.000,00-TL, 2016 yılındaki karşılığı olan 52.790,00-TL, 2017 yılındaki karşılığı olan 54.812,00-TL, 2018 yılındaki karşılığı olan 62.743,00-TL idari para cezası uygulanması gerekirken, 2019 yılı için geçerli miktar olan 77.632,00-TL esas alınarak toplamda(77.632,00-TL*4) 310.528,00-TL idari para cezası uygulandığından,

dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan davacı para cezasını indirimli ödemiş olduğundan hukuka aykırı bulunan ve ödenmiş olan 232.896,00-TL para cezasının dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davacıya iade edilmesi gerektiği, davacının ödemiş olduğu para cezasının iadesi talebinin iptal davasının bir sonucu olduğu, iptal davasıyla birlikte ileri sürülen nedenlerle iade talebinde bulunulduğu, tahsil edilen tutarın iadesine yönelik davalı idarenin sorumluluğundan söz edilmediği, idareye tazminatı gerektirir herhangi bir hizmet kusuru atfedilmediği,

bu yönüyle davanın tam yargı davası niteliğinde bulunmadığı sonucuna varıldığından karar harcının maktu olarak belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline, ödenmiş olan 232.896,00-TL para cezasının davanın açıldığı 18/04/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idare tarafından davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı tarafın dilekçesinde bahsettiği aksaklıkların ruhsat sahibinin kusurunun olup olmamasının bir öneminin olmadığı, ilgili mevzuatta buna ilişkin bir istisnaya yer verilmediği, davacının basiretli bir tacir gibi davranması gerektiği, izinleri alamıyorsa ruhsatını terk etme hakkının olduğu, davacının ruhsatını uhdesinde tutma iradesi gösterdiği, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.