Danıştay 8. Daire E.2021/1532 K.2023/5401

Dava konusu istem: İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Matematik Bölümü'nde araştırma görevlisi kadrosunda 2547 sayılı Yükseköğretim Kanun'nun 50/d maddesi uyarınca görev yapan ve doktora eğitimine de 16.09.2013 tarihinde başlayan davacının, 16.09.2019 tarihinden itibaren doktora öğrenimindeki azami öğrenim süresini tamamladığı gerekçesiyle araştırma görevlisi kadrosundaki görevine son verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı davalı idare işlemin iptali ve bu işlem sebebiyle yoksun kaldığı tüm özlük ve parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği'nin 17/1 maddesinde, tezli yüksek lisans derecesi ile kabul edilenler için doktora programı azami eğitim süresinin on iki yarıyıl olduğu açıkça belirtildiği, 19/11/2014 tarih ve 6569 Kanuna 2547 sayılı Kanunla eklenen Geçici 67. maddesi uyarınca bu maddenin yürürlüğe girdiği 26/11/2014 tarihinden önce doktora öğreniminde geçen sürelerin 20/04/2016 tarihli Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği'nin.

17/1. maddesinde öngörülen 12 yarıyıl (6 yıl) hesabında dikkate alınmaması gerektiği açık olduğu, dolayısıyla dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla, 19/11/2014 tarih ve 6569 kanunla 2547 sayılı Yasaya eklenen Geçici Kanun maddesinin yürürlüğe girdiği 26/11/2014 tarihinden itibaren doktora programı için öngörülen 12 yarıyılı doldurmadığı açık olan davacının, "doktora öğrenimini 6 yıllık azami sürede tamamlamadığı" sebebiyle araştırma görevliliğine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 2547 sayılı Geçici 67. maddesinde, yükseköğretim kurumlarında kayıtlı olan öğrenciler bakımından azami sürelerin hesaplanması için öngörülen bir düzenleme olduğu, araştırma görevlisi kadrolarında azami bulunma sürelerinin hesaplanmasında uygulanmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla azami süre içinde doktora eğitimini tamamlayamayan davacının görev süresinin uzatılmaması suretiyle tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu işlemlerin iptali yönündeki İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle istinaf isteminin kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, müvekkilinin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte öğrenciliğinin devam ettiği, 2547 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 67. madde uyarınca azami süre hesabında önceki sürelerin dikkate alınmayacağının açıkça düzenlenmesine rağmen yasal düzenlemeler yok sayılarak müvekkilinin görevine son verildiği, 2547 sayılı Kanun'un Geçici 67. maddesinin araştırma görevlilerine uygulanamayacağına ilişkin bir düzenlemenin bulunmamasına rağmen Yükseköğretim Kurulunca alınan bir idari işlem ile yasanın kapsamının daraltıldığı,

2547 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (d) fıkrasına göre araştırma görevlisi olarak çalışabilmenin tek şartının lisansüstü öğrenim yapma olduğu ve müvekkilinin de bu şartı sağladığı belirtilerek azami eğitim süresinde eğitimini tamamlamadığı gerekçesiyle müvekkilinin görevine son verilmesine ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Yükseköğretim Yürütme Kurulu'nun 10/10/2017 tarihli toplantısında 257 sayılı Kanun'un Geçici 67. maddesinin, araştırma görevlisi kadrosunda bulunanların araştırma görevlisi kadrolarında azami bulunma sürelerinin hesaplanmasında uygulanmamasına karar verildiği, dava konusu işlemin de bu karar kapsamında tesis edildiği, davacının da azami sürede eğitimini tamamlamadığı açık olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.