Danıştay 8. Daire E.2021/167 K.2024/6497

Dava konusu istem: Manisa ili, ... Meydanı'nda 05.09.2018 tarihinde davalı idare tarafından düzenlenen Zabıta Günü kutlamalarında dağıtımı yapılan lokmalardan almak için annesi ile birlikte sırada bekleyen davacı ...'in üzerine 'Zabıtalar Gününüz Kutlu Olsun' yazılı tabela ile söz konusu tabelanın yanına konulan demir bariyerlerin düşmesi sonucu yaralanmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülerek, yaşadığı üzüntü ve elem nedeniyle 200.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; bakılan uyuşmazlıkta, idarenin, hizmeti yürüten personelinin görevi sırasında yaptığı eylem ve işlemlere ilişkin kişisel kusurunun idarenin hizmet kusurunu oluşturacağı ve zararın tazminiyle sorumlu tutulacağının açık olması karşısında, konu hakkındaki ...

Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma dosyası kapsamında kusurluluk durumunun tespitine ilişkin olarak ve Adli Tıp Kurumu'ndan davacının yaralanmasına ilişkin olarak alınan bilirkişi raporu da dikkate alındığında, davacının yaralanmasına neden olan olayda, Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığınca düzenlenen Zabıta Günü kutlamalarının yapıldığı meydanda bariyerlerin kurulması ve tabelanın asılması konusunda görevli bulunan davalı idare personeli tarafından, bariyerlerin sağlamlaştırılarak ve devrilmesini önleyecek şekilde tedbirlerin alınarak yerleştirilmemesi,

tabelanın ise önlemler alınmadan asılması nedeniyle gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucunda düşerek davacı ...'in yaralanmasına sebebiyet veren olayda davalı idarenin hizmet kusurunun ve bu nedenle tazmin sorumluluğunun bulunduğunun; davacıya atfı kabil bir kusur bulunmadığının kabulü gerektiği, bu durum karşısında; manevi tazminatın hesaplanması ile ilgili yukarıda aktarılan bilgiler ile manevi zararı doğurduğu iddia edilen olay birlikte değerlendirildiğinde, hizmet kusurunun ağırlığı ve hukuka aykırılığın derecesi, olayın gerçekleşmesinde davacıya atfı kabil bir kusur bulunmadığı,

(küçük) davacı tarafından olayın ilk gerçekleştiği anda duyulan elem, korku ve ızdırabın şiddeti, akabinde davacının tıbbi tedavi görmesi ile ilgili olay nedeniyle davacının sağ kaşında sabit eser kaldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, 30.000,00-TL manevi tazminatın davalı idarece davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 30.000,00-TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 04.11.2019 tarihinden ödeme tarihine kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; usul yönünden, husumetin sadece idarelerine yönetilmesinin hukuka aykırı olduğu; esas yönünden, bariyerlerin geçmeli sistem ile birbirine bağlı olduğu, tabelanın bariyerlerin üzerine düşmesi sonucu bariyerlerin devrildiği, müdahale olmadan bariyerlerin devrilme imkanı bulunmadığı, basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek bir yaralanma olduğu, belirtilerek, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının aleyhe olan kısımlarının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davalı idarenin usule yönelik itirazları kabul edilmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.