Danıştay 8. Daire E.2021/2120 K.2023/7034

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Kırklareli İli, Lüleburgaz İlçesinde bulunan Kurtuluş Taksi Durağındaki durak hakkına bağlı olarak taksicilik faaliyetinde bulunmak talebiyle (aksi halde durak hakkının iptaline dair karar ile bu kararın tebliğ belgesinin gönderilmesi) yaptığı başvurunun reddine ilişkin Lüleburgaz Belediye Başkanlığının … tarih ve E…. sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; bakılan davada, dava konusu işleme dayanak Lüleburgaz Belediye Meclisi'nin 06/04/2012 tarih ve 2012/4-1-1 (60) sayılı kararının davacının bizzat kendisine tebliğ edildiği ancak davacı tarafından belirtilen süre zarfında yükümlülüklerini yerine getirmediği açık olduğundan davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesi ile dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, durak hakkının iptaline dair bir işlem bulunmadığı, durak hakkının ancak belediye encümenince iptal edilebileceği, belediye meclisince durak hakkının iptali için durak başkanlıklarına yetki devri yapılmasının hukuka aykırı olduğu, meclis kararının tebligatının usulüne uygun olmadığı, dava konusu işlemde bu işleme karşı başvurulacak yargı yeri/idari makamlar ile başvuru süresinin gösterilmediği hususları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Lüleburgaz Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararı ile, aralarında davacının hak sahibi olduğu taksi durağının da bulunduğu ilçedeki bütün taksi duraklarının üye sayıları, çalışan üye sayıları, durakta durabilecek araç sayılarının belirlenerek güncelleme çalışması yapıldığı,

aynı kararda, söz konusu meclis kararının durak başkanlıklarına ve ilgililerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğ edilmesine ve bu tebliğ işlemlerinden itibaren durak hakkı bulunup da taksisi bulunmayanların 120 gün süre içerisinde araç alıp taksicilik faaliyetine başlamamaları durumunda ilgili durak başkanlıklarınca durak haklarının düşürülmesi yönünde karar verildiği, anılan meclis kararında davacının Kurtuluş Taksi durağında durak hakkının bulunduğu ancak ticari taksicilik faaliyetinde bulunmadığının belirlendiği,

daha sonra davacının söz konusu durak hakkına bağlı olarak ticari taksicilik faaliyetine başlamasının uygun olduğuna dair kararın verilmesine yönelik olarak Lüleburgaz Belediyesine yaptığı 29.06.2018 tarihli başvurusu, meclis kararının tebliğ edilmesine karşın meclis kararında belirtilen sürede taksi alarak ticari taksicilik faaliyetine başlamadığından bahisle Lüleburgaz Belediye Başkanlığının 16/07/2018 tarih ve E.6338 sayılı işlemi ile reddedildiği, bunun üzerine, davacı tarafından söz konusu Lüleburgaz Belediye Başkanlığı işleminin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

5393 sayılı Belediye Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; belediyenin, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla ulaşım, şehir içi trafik hizmetlerini yapma veya yaptırmak görev ve sorumlulukları arasında olduğu, 15. maddesinin (p) bendinde; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek, durak yerleri ile kara yolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı, aynı Kanunun 17. maddesinde;

belediye meclisinin, belediyenin karar organı olduğu düzenlenmiş, 18. maddesinde; belediye meclisinin görev ve yetkilerine, 84. maddesinde ise; bu Kanunla, belediyenin sorumlu ve yetkili kılındığı görev ve hizmetlerle sınırlı olarak, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda bu Kanun hükümlerine aykırılık bulunması durumunda bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinde, belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki her türlü toplu taşıma araçları ile sayılarını, zaman ve güzergâhlarını, durak yerlerini belirlemenin belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı açıkça belirtilmekle birlikte, anılan yetkinin belediyenin hangi organı tarafından kullanılacağı hususuna açıkça

yer verilmediğinden, bu yetkinin kim tarafından kullanılacağının tespit edilmesi gerekmektedir.

Belediye Meclisinin, belediyenin karar organı olması ve ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre seçilmiş üyelerden oluştuğu göz önünde bulundurulduğunda, karar organı olan Belediye Meclisinin görev ve yetkilerinin, yasada tahdidi olarak sayılan görev ve yetkilerle sınırlı olmadığı, 5393 sayılı Kanunda belediyenin görev ve yetkileri arasında sayılan diğer konularda da görevli ve yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, taksi durak hakkı ve bu hakka bağlı ticari taksi faaliyetine ilişkin işlemin belediye meclisince değerlendirilip karara bağlanması gerekirken, Lüleburgaz Belediye Başkanlığınca tesis edilen dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Bu itibarla, davanın reddi yönündeki Edirne İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.