Danıştay 8. Daire E.2021/2545 K.2025/1310

Dava konusu istem: Kütahya ili, Merkez ilçesi hudutları dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan İR:... ruhsat nolu II-A grubu (dolomit) maden işletme ruhsatına ilişkin olarak, 21.207,56 m2'lik alanda maden işletme izni verilmesine (izin sahasının genişletilmesine) ilişkin 15.01.2020 tarihli başvurunun reddine ilişkin Kütahya Orman İşletme Müdürlüğü'nün ... tarihli ve ... sayılı işlemi ile bildirilen Orman Genel Müdürlüğü'nün ... tarihli ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idarece, davacının işletme izin başvurusunun izin istenen alanın yerleşim yerlerine bitişik olduğu ve ender nitelikte bulunmayan II-A gurubu maden sahası için üstün kamu yararı görülmediği gerekçesiyle reddedildiği, orman alanlarında madencilik faaliyetinde bulunulabilmesi için izin alınmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda yapılan izin başvuruları değerlendirilirken, orman izni istenen alanın işletme izin sınırları içinde yer alıp almadığı,

madencilik faaliyetinin ormanlık alanda yapılmasının zorunlu olup olmadığı ve faaliyetin orman alanına ve ormancılık faaliyetlerine zarar verip vermeyeceği gibi hususlarda değerlendirme yapılarak ve ilgili kurumların görüşleri esas alınarak işlem tesis edilmesi gerektiği, yetki alanı dışına çıkılarak talep sahasının yerleşim yerlerine bitişik olması veya işletilmek istenen madenin ender nitelikte bulunmayan maden olduğu gibi hususlarda değerlendirme yapılmak suretiyle başvurunun reddedilemeyeceği, davacının başvurusu üzerine Kütahya Orman Bölge Müdürlüğü tarafından,

yapılacak tesis veya alt yapı tesislerinin orman dışında yapılmasının mümkün olmadığı, sahanın tohum meşceresi, gen koruma alanları, muhafaza ormanı, orman için dinlenme yerleri içerisinde kalmadığı, endemik ve korunması gereken nadir ekosistemlerin içerisinde kalmadığı, maden işletme izni verilmesinin uygun olduğuna ilişkin tespitlerin yapıldığı,

ayrıca izin başvuru dosyasında yer alan kurum görüşlerinde izin istenen alanda madencilik faaliyeti yapılmasında sakınca olmadığının bildirildiği dikkate alındığında, davacı tarafından maden sahası içerisinde bulunan orman alanında maden işletme izni verilmesi talebiyle yapılan başvurunun somut ve hukuken geçerli bir sebep olmaksızın reddine yönelik işlemde sebep ve amaç unsuru yönünden hukuka ve kamu yararına uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, doğal dengenin bozulması, ülkemizde çevre bilincinin gelişmesi, sivil toplum kuruluşlarının eleştirel yaklaşımları, ülkemizin taraf olduğu uluslararası anlaşmalar gibi birçok nedenin yanında, ormanların toplumun tümüne ait ortak değerler olması nedeniyle, ormanların korunması için, çevresel etkisi bulunan madencilik faaliyetlerine yönelik izin taleplerinin hassasiyetle değerlendirilmesinin zorunlu hale geldiği, talep sahasının yerleşim yerine yakın olduğunun tespit edildiği,

bu haliyle izin verilmesi halinde gerçekleşebilecek olumsuzlukların kabulü ve riskin üstlenilmesinin gerekeceği, taleplerin değerlendirilmesi sonucunda davacının talebinin uygun bulunmamasının, yasanın Bakanlığa verdiği yetkiden kaynaklandığı, Bakanlıkça yürütülen işlemlerde hukuka aykırılık ve keyfiyet bulunmadığı, ilgili şahsa maden işletme ve maden alt yapı tesis izninin verileceğine ilişkin herhangi bir taahhüt de verilmediği, ÇED, SİT ruhsat vb. belgelerin alınmasının kesin olarak izin verileceği anlamına gelmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.