Danıştay 8. Daire E.2021/2751 K.2023/4394

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında, Antalya İl Özel İdaresi'nce verilen 226.584,00 TL idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirkete, Antalya İl Özel İdaresi tarafından 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca 226.584,00-TL idari para cezası verildiği, söz konusu idari para cezasına yapılan itirazın … Sulh Ceza Mahkemesi'nin … tarih ve D. İş:… sayılı kararı ile reddine karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine para cezasının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği borcun ödendiği ya da kısmen ödendiğine ilişkin bilgi ya da belge sunulmadığı, zamanaşımı süresinin geçmediği de dikkate alındığında; dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği bu gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun davanın reddine verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu para cezasının tahsiline ilişkin işlemin yanlış idare tarafından istenildiği, Antalya İl Özel İdaresi'nce istenmesi gerektiği, yetkili olmayan makamca işlem tesis edildiği, mevzuata ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.