Danıştay 8. Daire E.2021/3719 K.2024/6211

Dava konusu istem: Bursa İli, Mustafa Kemalpaşa İlçesi dahilinde ve davacı şirket uhdesinde bulunan Sicil:... sayılı II (b) Grubu ( mermer ) işletme ruhsat sahasında davalı idare teknik personelleri marifetiyle 17-26/11/2017 tarihleri arasında mahallen yapılan tetkikler sonucunda, davacı şirkete 3213 sayılı Maden Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının (e) bendi hükmünün ihlal edildiğinin saptandığından bahisle 62.743,00-TL idari para cezası verilmesine dair davalı idarenin ... günlü ...sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacı şirketin ruhsat sahasında yapılan üretim veya satışları, her ne kadar miktarının az olduğunu iddia etse de, tam olarak beyan etmediği, bu haliyle mevzuatta yer verilen şekilde davacının haksız yere hak iktisap ettiği hususunun sabit olduğu görüldüğünden dava konusu işlemin davacıya 62.743,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından eksik beyan edildiği tespit edilen satışların revize edilmesinin davacı şirketten istenilmesi üzerine, davacı şirket tarafından beyanlarda maddi hata yapıldığı belirtilerek gerekli düzeltmeler yapılması karşısında mahkeme kararının cezalandırmaya esas alınan fiilin sübuta erdiğine ilişkin gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı,

Ancak, cezaya esas fiilin, 17-26/11/2017 tarihinde yapılan denetim esnasında, idarenin bilgisine giren satış faturalarına konu sevkiyatın davacı tarafından beyan edilmeyerek 2016 ve 2017 yılında gerçekleştiği dikkate alındığında, eylemin gerçekleştiği tarih olan 2017 yılı için öngörülen ceza miktarının davacıya uygulanması gerektiği,

davacının subuta eren eylemine uyan cezanın verilmesi sırasında eylemin gerçekleştiği kabul edilen 2017 yılı için geçerli olan 54.812,00-TL idari para cezası verilebilmesi gerekirken bu miktarı aşan 62.743,00-TL idari para cezası verilmesi nedeniyle aradaki fark olan 7.931,00-TL'lık kısımda uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmakla bu kısmına yönelik ret hükmü kurulmasında hukuka uyarlık görülmediği. davacının istinaf başvurusunun kabulüne, 2577 sayılı Kanunun 45.maddesinin 4.fıkrası uyarınca işin esası hakkında yeniden karar verilmesi kapsamında dava konusu işlemin 54.812,00-TL'na isabet eden kısmı yönünden davanın reddine,

bu tutarı aşan 7.931,00-TL'lık kısım yönünden ise dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından,mükerrer cezalandırma ilkesine aykırı davranıldığı, savunma hakkının kullandırılmadığı, yapılan üretimin hepsinin kendi ölçüm yöntemlerine göre bildirildiği, sevk fişlerinin düzenlendiği, madenin yapısından kaynaklanan minimal hesap sapmalarının oluştuğu, gerçek dışı beyanda bulunmak suretiyle haksız surette hak iktisabının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.