Danıştay 8. Daire E.2021/3840 K.2024/3768

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "..."nun kurum açma iznini amacı dışında kullandığından bahisle 5580 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca kurum açma izninin iptali ile kurucusuna beş yıl geçmeden tekrar kurum açma izni veya bir kurumu devralma ya da bir kuruma ortak olma izni verilmemesi ve kapatılan kuruma ait mühürler, yönetici, öğretmen ve öğrencilerle ilgili bütün defterler, dosyalar ve diğer evrakların Valiliğe teslimine karar verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Gaziantep Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatında Almanca yabancı dil kurusuna ilişkin izni bulunan davacı şirkete ait kurumda Almanca dil seviyesinin tespitine yönelik olarak yapıldığı anlaşılan ÖSD adı verilen faaliyetlerin yürütülmesinin 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 7. maddesinin birinci fıkrası kapsamında kurum açma izninin amacı dışında kullanılması şeklinde değerlendirilemeyeceği sonucuna varıldığından dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.