Danıştay 8. Daire E.2021/4041 K.2021/3507

Dava konusu istem: Trabzon Barosu'na kayıtlı avukat olarak görev yapan davacı hakkında bir yıl süreyle işten çıkarma cezası verilmesine ilişkin Trabzon Barosu Disiplin Kurulu'nun … tarih ve E:… esas ve … karar sayılı işlemine vaki itirazın süre yönünden reddine ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu'nun … tarih ve … esas ve … sayılı işleminin Adalet Bakanlığı'nın 29.11.2019 tarihli işlemi ile uygun bulunmayarak geri gönderilmesi üzerine ilk kararda ısrar edilmesine ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulunun … tarih ve … esas ve … sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacı hakkında tesis edilen bir yıl süreyle işten çıkarılmasına ilişkin Trabzon Barosu Disiplin Kurulunun … tarih ve E:… esas ve … karar sayılı işleminin ilk olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesi uyarınca bilinen adreslerine tebligat yapıldığı, davacının gösterilen adresten sürekli olarak ayrıldığının komşu/kapıcı/yönetici … ve … tarafından beyan edildiği ve 05.04.2018 tarihinde.

Mahallesi Muhtarı, 22.05.2018 tarihinde. Mahallesi Muhtarı onayı ile iade edildiği, bunun üzerine davacı avukatın adres kayıt sisteminde kayıtlı mernis adresine yapılan tebligatın, tebliğ adresinin kapalı olması nedeniyle Tebligat Kanunu 21/2 gereğince tebliğ evrakı.

Mahallesi Muhtarına teslim edildiği, Tebligat Kanunu 21/1'e göre yapılan tebliğde davacının komşusu …'a ve …'ya bildirildiği, davacının mernis adresine Tebligat Kanunu m. 21/2 gereğince yapılan tebliğde davacının adresinin kapalı olması nedeniyle tebliğ evrakının.

Mahallesi Muhtarına teslim edildiği, ayrıca komşuya bildirilmesinin gerekmediği, tebligatın usulüne uygun yapıldığı anlaşıldığından Bakanlığın geri gönderme gerekçesi yerinde görülmeyerek itiraz dilekçesinin süreden reddine ilişkin önceki kararında ısrar edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 29.11.2019 tarihli kararın geri gönderilmesi kararında da belirtildiği üzere 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1 maddesinde ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30 ve 31. maddelerine göre tebliğ yapılmışsa da tebliğ ilmühaberinde haber bırakılan komşu isminin belirtilmediği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir.

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; "Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları"; (d) bendinde ise, "Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları" hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, "1 yıl süre ile işten çıkarma" cezasının iptali istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davaların tahdidi olarak sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davası" olarak nitelendirilemeyeceği, nitekim 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Disiplin cezaları" başlıklı 135. maddesinin 1. fıkrasının (4) numaralı bendinde, işten çıkarma,

"avukatın veya avukatlık ortaklığının üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere mesleki faaliyetlerin yasaklanması" olarak tanımlanmış olup, meslekten çıkarılma sonucunu doğuran disiplin cezası niteliğine sahip bulunmayan dava konusu işlem hakkında açılan davanın, 2577 sayılı Kanunun m.46/1-(c) kapsamında yer almadığı, öte yandan, avukatlık mesleği ticari faaliyet olarak da değerlendirilemeyeceğinden 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.