Danıştay 8. Daire E.2021/4730 K.2023/1644

Dava konusu istem: Afyonkarahisar Barosu'na kayıtlı olarak serbest avukatlık yapan davacı tarafından, Baro Olağan Genel Kurulu'nun 06/10/2018 tarihli toplantısında alınan kararla Adli Yardım Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönerge'nin "Adli Yardım Görevlendirme Esasları" başlıklı 4/A maddesine (e) fıkrası olarak eklenen;

''Adli yardım listelerinde görevlendirilen avukatlardan meslekteki kıdemi görevlendirme tarihi itibariyle 2 yılı aşmamış olan meslektaşlara tarife ile ödenmesi gereken ücretin 2 katı oranında, görevlendirme tarihi itibariyle 2 yıldan kıdemli olan meslektaşlara tarife ile ödenmesi gereken ücretin 1,5 katı oranında ücret ödenir" düzenlemesi ile (f) fıkrası olarak eklenen ''Ruhsat tarihinden itibaren ilk 3 yıl içerisinde müstakil büro açarak vergi kaydını başlatan ve 30 yaşını aşmamış avukatlara görev puanı eklenmeksizin bir görevlendirme yapılır,

bu görevlendirme sonrasında ilgili avukat (c) fıkrası uyarınca listeye dahil edilir" düzenlemesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; müstakil bürosu bulunan veya bulunmayan, kıdemli veya kıdemsiz ayrımına gidilerek verilen görevlendirme nedeniyle hizmet puanına puan eklenmemek suretiyle iş dağılımı konusunda farklı uygulama yapılmasını öngören Afyonkarahisar Barosu Adli Yardım Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönerge'nin 4/A maddesine eklenen (f) fıkrasında hukuka aykırılık, diğer taraftan;

yine kıdemli ve kıdemsiz ayrımına gidilerek Barolar Birliği Adli Yardım Yönetmeliği'nde belirlenen sınırlamalara ek ayrımlar eklenmek suretiyle ücret tarifesinde belirlenen maktu ücretin katları oranında ödeme yapılmasını öngören Afyonkarahisar Barosu Adli Yardım Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönerge'nin 4/A maddesine eklenen (e) fıkrasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, Afyonkarahisar Barosu Olağan Genel Kurulu'nun 06/10/2018 tarihli toplantısında alınan kararla, Adli Yardım Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönerge'nin "Adli Yardım Görevlendirme Esasları" başlıklı 4/A maddesine eklenen (e) fıkrasının iptaline,

(f) fıkrası yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu davalı İdare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı İdare tarafından, usulen; genel kurul kararında muhalefet oyu kullanmayan davacının, anılan genel kurul kararına karşı dava açma ehliyetinin bulunmadığı, davacı her ne kadar istinaf dilekçesinde genel kurulda muhalefet oyu kullandığını, ancak bu hususun baro yönetimince dikkate alınmadığını iddia etmekte ise de, baro genel kurulunun yönetimi ve oylamaların gerçekleştirilmesi ve tutanakların tutulmasının Avukatlık Kanunu m. 85 uyarınca teşekkül ettirilen genel kurul başkanlık divanının görev ve yetkisinde olduğu,

m.87/son uyarınca tanzim edilen ve Barolar Birliğine de gönderilen tutanaklarda imzası bulunmayan davacının iddialarına itibar edilemeyeceği; esasa ilişkin olarak ise; dava konusu edilen fıkranın iptaline eşitlik ilkesine aykırılık gerekçe gösterilmekle birlikte, eşitlik ilkesi ile kast edilenin aynı şartlara sahip olanların aynı işleme ve muameleye tabi tutulması olduğu, avukatlık bürosu açıp kira ve personel gibi giderleri üstlenen genç avukatlar ile bu giderlerden sorumlu olmayan SGK’lı olarak çalışan genç avukatların aynı şartlara sahip olduğunun kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı,

nitekim Anayasa Mahkemesi kararlarının da aynı yönde olduğu belirtilerek, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.