Danıştay 8. Daire E.2021/5577 K.2024/3482

2- (DAVALI) ...Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Kahramanmaraş İli, Afşin İlçesi hudutları dahilindeki Sicil:... sayılı II(a). grup(kalker) işletmesi ile ilgili olarak tesis edilen davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı işleminin, 2017 yılına ait 29. madde belgesinin Genel Müdürlüğe verilmesine kadar üretim faaliyetinin durdurulması ve 2017 yılı imalat haritasının verilmemesi nedeniyle Maden Yönetmeliği'nin 36/2 maddesi uyarınca 46.579,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mahallinde yapılan tetkik sonucu, davacı şirketçe işletilen ruhsat sahasında 2015 ve 2016 yıllarında 15.000 ton üretim haricinde herhangi bir faaliyetin olmadığı, 2017 yılında ise 27.074,67 ton kalkerin satışının yapıldığının tespit edildiği, 2017 faaliyet raporunda üretim yapılmadığının beyan edildiği,

fakat, üretim miktarı ile satış miktarı arasındaki farkın beyan edilmeyen imalat faaliyetinden kaynakladığının kabulü gerektiği, bu nedenle 2017 yılında yapılan imalatlar için Maden Kanunu'nun 29. maddesinde belirtilen belgelerin idareye bildirilmesi gerekmekte iken bildirilmediğini, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 29. maddesinin 4. fıkrasına aykırı davrandığı sabit olan davacı şirketin,

2017 yılına ait 29. madde belgesinin Genel Müdürlüğe verilmesine kadar üretim faaliyetinin durdurulması ve 2017 yılı imalat haritasının verilmemesi nedeniyle Maden Yönetmeliği'nin 36/2 maddesi uyarınca 46.579,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevuzata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Maden Kanunu'na aykırılık teşkil eden eylemi nedeniyle davacı şirkete, işlenen fiilin 2017 yılındaki karşılığı olan 32.887,00 TL idari para cezası kesilmesi gerekirken, işlem tarihi olan 2019 yılı için geçerli miktar olan 46.579,00-TL esas alınarak idari para cezası kesildiği, dolayısıyla davacının fiili işlediği tarihteki tutar üzerinden işlem tesis edilmesi gerekirken, işlem tarihinde yürürlükte olan tutar dikkate alınmak suretiyle kesilen dava konusu idari para cezasında bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılarak,

istinaf isteminin kısmen kabulü ile 2017 yılına ait 29. madde belgesinin Genel Müdürlüğe verilmesine kadar üretim faaliyetinin durdurulmasına ilişkin olarak tesis edilen işlem yönünden davanın reddine isabet eden kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine, 2017 yılı imalat haritasının verilmemesi nedeniyle davacı adına 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine yönelik işleme isabet eden kısmı yönünden ise dava konusu işlemin iptaline, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; kabahatin, fiilin ihmali ve icrai davranışın gerçekleştiği zaman işlemiş sayılacağının dolayısıyla 2017 yılı idari para cezası uygulanması gerektiği hususları; Davalı idare tarafından, maden sahasının mahallinde yapılan tetkikler sonucu, yapılan üretimin davalı idareye beyan edilmediğinin tespit edildiğini, bu neden tesis edilen dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.