Danıştay 8. Daire E.2021/7718 K.2024/1952

Dava konusu istem: Davalı idarece davacı adına düzenlenen 03/01/2020 tarihli ve 12.548,00TL bedelli ödeme emrinin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 2018 yılı ruhsat bedeli ile çevre uyum teminatı yatırılmadan ve işletme projesi sunulmadan mevzuat hükümlerine aykırı şekilde düzenlendiği sübuta eren 2018/3 sayılı I (A) grubu maden işletme ruhsatının davacı bakımından herhangi bir hak ve yükümlülük doğurmayacağı, mevzuatın öngördüğü usul ve esaslar çerçevesinde reddedilmesi gereken başvuru üzerine düzenlenen ve sonrasında davalı idarece iptal edilen maden işletme ruhsatına dayanılarak tahakkuk ettirilen devlet hakkı tutarında ve dahi bu tutarın tahsiline yönelik düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına işletme ruhsatı ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendiğinden, faaliyette bulunulmasa bile ruhsat taban bedeli kadar Devlet hakkı ödemesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.