Danıştay 8. Daire E.2022/2126 K.2024/2551

Dava konusu istem: Davacı tarafından; idarece tesis edilen, 28/02/2018 tarihi itibariyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94.maddesi gereğince müstafi sayılması ve 28/02/2018 ila 14/10/2018 tarihleri arasında kendisine ödenen maaş ve ferilerinin toplamı olan 24.730,93 TL'nin iadesine karar verilmesi yönündeki ...tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; davacının müstafi sayılmasına ilişkin olarak, dosyadaki bilgi belgelerden davacının 18/01/2017 tarihinde tutuklandıktan sonra hakkında idarece herhangi bir görevden uzaklaştırma kararı alınmadığı,

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 141. maddesinin ilk fıkrası gereğince tutuklanan devlet memuruna maaşının 2/3 tutarınının ödeneceği hükmü uyarınca maaşının ödendiği anlaşıldığından davacının tahliye edildiği andan (28/02/2018 tarihi) itibaren göreviyle ilgili gerekli prosedürlerin başlatılması gerekirken göreve gitmediği ve 14/10/2018 tarihinde kadar maaş aldığı açık olduğundan davalı idarece davacının tahliye edildiği tarihten itibaren 10 gün göreve gelmediği tespiti yapıldıktan sonra tahliye edildiği tarihten itibaren göreve gelmediği 10 günden sonraya tekabül eden tarihten itibaren müstafi sayılması gerekmekte ise de;

bu husus parasal hak kısmında ele alınmış olduğundan işlemin sonucu itibariyle hukuka aykırı bulunmadığı gerekçesi ile bu kısım açısından davanın reddine; dava konusu işlemin davacının tahliye edildikten sonra müstafi sayıldığı 28/02/2018 tarihinden maaşının kesildiği 14/10/2018 tarihleri arasında maaşının ana para ve yasal faizi ile hesaplanan 24.730,93 TL'nin iade edilmesine ilişkin kısmına ilişkin olarak ise, davacının müstafi sayıldığı tarihten itibaren kendisine ödenen aylıkların iadesi gerektiğinden; davalı idarece davacının tahliye edildiği 28/02/2018 tarihinden itibaren 10 gün süre göreve gelmediğinin tespit edildikten sonra,

belirlenecek tarihten itibaren müstafi sayılacağından 28/02/2018 tarihinden itibaren 10 günlük süre içerisinde davacıya ödenmiş olan maaş ve faizine ilişkin miktarın talep edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesi ile bu kısım yönünden dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; davalı idare tarafından 12/12/2019 tarihli istinaf dilekçesi verilirken gerekli olan 80.00-TL posta ücretinin ödenmediğinin anlaşılması üzerine, ...

İdari Dava Dairesi Başkanlığı'nın 17/12/2019 tarihli yazısı ile yedi günlük süre içerisinde posta avansını eksikliğinin tamamlanması aksi halde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun davalı idareye bildirildiği, Mahkemenin anılan yazısının davalıya 26/12/2019 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, söz konusu eksikliğin süresi içinde tamamlanmadığı,

bu durumda, verilen süre içinde davalı tarafından gerekli harcın ödenmediği gerekçesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesine göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda, usul ve esas yönünden hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı anlaşıldığından davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı idare yönünden ise kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu, iptale ilişkin kısmın kaldırılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.