Danıştay 8. Daire E.2022/3036 K.2023/7884

Dava konusu istem: İstanbul İli, Silivri İlçesi, ... Mahallesi sınırları dahilinde dava dışı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin uhdesinde bulunan İR:... numaralı IV. grup maden işletme ruhsatlı sahada rödövansçı olarak faaliyet gösteren davacı şirket tarafından, maden sahasında bulunan 8.558,00 m² ormanlık alanda açık işletme izni verilen saha için 25/02/2020-25/02/2021 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak Orman Kanununun 16. Maddesinin Uygulama Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde öngörülen %50 oranında indirim uygulanmaksızın 63.126,17-TL arazi izin bedeli ödenmesinin istenilmesine ilişkin Silivri Orman İşletme Şefliği'nin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

3213 sayılı Maden Kanunu'nun "Maden teşvik tedbirleri" başlıklı 9. maddesine 28/11/2017 tarih ve 7061 sayılı Kanunun 47. maddesi ile eklenen 6. fıkra ile arazi izin bedelinin ilk 10 yıl süre ile %50'sinin alınacağı düzenlenerek, indirim müessesinin uygulamasının, işletme izninin düzenlendiği tarihten başlamak üzere ilk on yıl süreyle sınırlı tutulduğu, kanunun lafzındaki "ilk" kelimesinden 10 yıllık sürenin işletme izninin düzenlendiği tarihi işaret ettiği, kanundaki değişikliğin amacının yeni ruhsat sahalarını teşvike yönelik olduğu,

dikkate alındığında, indirimin, kanunun lafzı ve amacı doğrultusunda işletme izninin düzenlendiği tarihten itibaren ilk 10 yıllık sürede uygulanacağı sonucuna varıldığı, buna göre.

İR:... numaralı IV. grup maden işletme ruhsatlı sahaya ilişkin ilk işletme izin belgesinin 31/12/1991 tarihinde düzenlendiği dikkate alındığında, işletme izin belgesinin düzenlendiği tarihten itibaren ilk 10 yıllık süre geçtiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, teşvik şartlarına ilişkin mevzuat hükümlerinin hiç birisinde ilk işletme izni ibaresi geçmediği, rödövansa konu alan içinde rödövansçı davacı şirketin kiraladığı dava konusu 8.558 m² orman alanının içinde olduğu 53,68 Hektar ( 536.800 m²) işletme izninin davalı idarece 17.04.2015 tarihinde verildiği, 29.04.2015 tarihinde yani 7061 sayılı Maden Kanununun Yayımlandığı 5/12/2017 tarihinden önce düzenlendiği, buna göre on yıldan arta kalan 7 yıl 4 ay 25 gün yani 29.04.2025 tarihine kadar orman arazi izin bedellerinin %50 sinin uygulanması gerektiği, açıklanan nedenlerle İstinaf Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı/Davalı idare tarafından, belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.