Danıştay 8. Daire E.2022/6720 K.2025/8541

Huk. Müş. ...

DAVANIN KONUSU

Davacı tarafından, 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin; 1)13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Tıpta uzmanlık eğitimi yapabilmek için tabip ya da tıp dışı meslek mensubu olarak eczacı, kimyager veya veteriner olmak" cümlesi ile, 2)13. maddesinin 2. fıkrasının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Veteriner hekimlik mesleğinin tüm mevzuatlarda "veteriner hekim" olarak ifade edildiği, veteriner diye bir mesleğin olmadığı, dava konusu Yönetmelik hükmünde hekim ibaresinin kasıtlı olarak kullanılmadığı, bu şekilde veteriner hekimliğin tıp dışı meslek olarak nitelendirildiği ancak, tıp dışı meslek olarak kabulünün hukuka aykırı olduğu, Ülkemizde mevzuata uygun olarak hekim unvanını kullanan 3 meslek grubunun bulunduğu, bunların; beşeri hekimler, diş hekimleri ve veteriner hekimler oldukları, insan ve hayvan organizmasının, tıp biliminin birçok alanında tamamen aynı/ortak nitelikler, bazı alanlarda da çok büyük benzerlikler içerdiği,

hekimlik eğitimlerinde (beşeri hekim, veteriner hekim, diş hekimi) ilk yıllarda alınan temel tıp eğitimlerinin aynı bilgileri içerdiği, hatta aynı üniversite bünyesinde bulunan bu fakültelerin temel tıp derslerini (farmakoloji, fizyoloji, mikrobiyoloji, viroloji, patoloji, biyokimya ve anatomi gibi) ortak ders olarak alabildikleri, geçmişten bugüne tıp fakültelerinin anabilim dallarında yüzlerce veteriner hekimin bilim insanı olarak görev aldıkları, anabilim dalı başkanlığı yaptıkları, veteriner hekimlerin tıp fakültelerinin temel tıp bilimleri olarak adlandırılan farmakoloji, fizyoloji, mikrobiyoloji, viroloji, patoloji,

biyokimya ve anatomi gibi bölümlerinde öğretim üyesi olmalarında bilime, mevzuata, etiğe, liyakat esaslarına aykırı hiçbir yön olmadığı, veteriner hekimlik bilimini tıp dışı meslek olarak nitelemenin ve tıp bilimini sadece insana mahsus bir alan olarak belirlemenin bilime ve hukuka aykırı olduğu, veteriner hekimlik mesleğinin, kanuni tanımında yer alan hekimlik yönünün görmezden gelinerek veteriner olarak tanımlayan ve yine tıp bilimini sadece insan sağlığına özgüleyen, yönetmelik hükmünün hukuka açıkça aykırı olduğu, dava konusu Yönetmeliğin 13/2. maddesinde de, yine veteriner hekimlerden veterinerler olarak bahsedildiği,

lafzi anlamda hukuka aykırı bir ifade kullanıldığı, ayrıca veteriner hekimlerin tıp biliminde sadece tıbbi biyokimya ve tıbbi mikrobiyoloji anadallarında uzmanlık eğitimi alabilecekleri, diğer dallarda uzmanlık eğitimi alamayacaklarının ifade edildiği, oysaki temel tıp bilimlerinin farmakoloji, fizyoloji, mikrobiyoloji, viroloji, patoloji, biyokimya ve anatomi olmak üzere birçok alanında 5 yıllık fakülte eğitimi süresince beşeri tıp hekimleri ile aynı eğitimin alındığı, hatta bazı fakültelerde beşeri tıp hekimleri ile ortak sınıflarda eğitim görüldüğü,

yine birçok tıp fakültesinde bu tıp dallarında veteriner hekim kökenli öğretim üyelerinin görev yaptıkları, dava konusu yönetmelik hükümleri nedeniyle veteriner hekimlerin tıpta uzmanlık sınavlarına giremedikleri, bu yönüyle gerek bireysel olarak gerekse kamu sağlığı açısından telafisi mümkün olmayan zararlar olduğu iddia edilmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI

Ülkemizde tıpta uzmanlık eğitimi ile ilgili tüm iş ve işlemlerin 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilâtı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 355. ve 369. maddelerine istinaden 03/09/2022 tarihli ve 31942 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nde belirtilen esaslar çerçevesinde Bakanlıkça yürütüldüğü,

1219 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile Ülkemizde tababet icra ve herhangi surette olursa olsun hasta tedavi edebilme yetkisinin tıp fakültesinden diploma sahibi olan ve diplomaları Bakanlıkça tescil edilenlere verildiği, aynı Kanun’un ek 14. maddesi ile de tıpta ve diş hekimliğinde uzmanlık eğitiminin genel çerçevesinin çizildiği, Kanun'da tabip dışında başkaca bir meslek mensubunun tıpta uzmanlık eğitimine cevaz veren bir düzenlemeye yer verilmediği,

992 sayılı Seriri Taharriyat ve Tahlilat Yapılan ve Masli Teamüller Aranılan Umuma Mahsus Bakteriyoloji ve Kimya Laboratuvarları Kanunu’nun 1. maddesindeki “Muayyen ücret mukabilinde veya meccanen sariri taharriyat ve tahlilat yapılan veya masli teamüller aranılan umuma mahsus bakteriyoloji ve kimya laboratuvarları, yapılacak tahfilat ve taharriyatın cinsine göre ihtisas vesikasına malik ve Türkiye'de icrayı sanata mezun tabip, baytar, eczacı veya kimyagerler tarafından Sıhhiye ve Muaveneti İçtimaiye Vekaletinin müsaadesi istihsal edilmek suretiyle açılır." hükmü ile bu maddede belirtilen laboratuvarların ihtisas vesikasına malik tabip,

veteriner, eczacı veya kimyagerler tarafından açılmasının öngörüldüğü, ilk olarak 28/12/1955 tarihli ve 6379 sayılı İcra Vekilleri Heyeti kararı ile yürürlüğe giren Tababet İhtisas Nizamnamesi'nin 3. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Hayati ve tıbbi kimya ihtisasını tabiplerden maada kimyagerlerle, kimya yüksek mühendisleri, eczacılar ve veterinerler;

bakteriyoloji ve parazitoloji ihtisasını da, tabiplerden başka veterinerlerle Fen Fakültesi biyoloji şubesi mezunları yapabilirler.” yolundaki hüküm ile veterinerlerin uzmanlık eğitimi alabileceği alanların, aynı Nizamnamenin 2. maddesi ile tıpta ve tıpla ilgili ihtisas şubelerinde uzman olabilmek için belirlenen uzmanlık dallarından hayati ve tıbbi kimya ile bakteriyoloji ve parazitoloji olarak belirlendiği, yürürlüğe konulan tüzük ve yönetmeliklerle de “veteriner” veya “veteriner fakültesi mezunu” olanların uzmanlık eğitimi yapabilmelerine yönelik düzenlemelere yer verildiği,

Ülkemizdeki uzmanlık eğitimi mevzuatında “veteriner” ibaresinin kullanıldığı ve veterinerlerin uzmanlık eğitimi alabileceği alanların da aynı şekilde belirlendiği, bu hususta 03/09/2022 tarihli Yönetmelik ile herhangi bir değişiklik yapılmadığı, 992 sayılı Kanuna uygun olarak mevzuatta yer alan düzenlemenin uygulanmasına devam edildiği ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Dava konusu düzenlemenin kısmen reddine, kısmen iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : ...

DÜŞÜNCESİ

Dava; 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin; 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Tıpta uzmanlık eğitimi yapabilmek için tabip ya da tıp dışı meslek mensubu olarak eczacı, kimyager veya veteriner olmak" cümlesi ile,13. maddesinin 2. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.

6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun hükümlerine göre, yüksek veteriner okulları ile veteriner fakültelerinden veya denkliği Bakanlıkça tasdik edilmiş veteriner okullarından diploma almış olanlara veteriner hekim denileceği ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan, sahip oldukları diplomalarını Bakanlığa tescil ettirmiş bulunan her veteriner hekimin mesleğini bu Kanun hükümleri dahilinde serbestçe icra edebilecekleri hususları düzenlenmiş olduğundan, "veteriner" adıyla bir mesleğin olmadığı anlaşılmakla, Yönetmeliğin davaya konu 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi yönünden eksik düzenleme bulunmaktadır.

Öte yandan; Yönetmeliğin davaya konu 13. maddesinin 1. fıkrasında; tıpta uzmanlık eğitimi yapabilmek için tabip olmak ya da tıp dışı meslek mensubu olarak eczacı, kimyager veya veteriner olmak yönünde düzenleme yapılmış olup, 13. maddesinin 2. fıkrasında ise; veterinerler için sadece tıbbi biyokimya veya tıbbi mikrobiyoloji ana dallarında uzmanlık eğitimi veren programlara kendileri için kontenjan açıldığı takdirde yerleştirilebilecekleri yönünde düzenleme yapılmıştır.

1219 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen hükümlerine göre, tababet icra etmek ve herhangi surette olursa olsun hasta tedavi edebilmek Tıp Fakültesi mezunu olan tabiplere hasredilmiştir. 992 sayılı Kanun'da ise; tabip, baytar, eczacı veya kimyagerler tarafından bakteriyoloji ve kimya laboratuvarları açılabileceği öngörülmüş, 20/01/1956 tarih ve 13426 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tababet İhtisas Nizamnamesi'nin 3. maddesinde, hayati ve tıbbi kimya ihtisasını doktorlardan başka kimyagerlerle, kimya yüksek mühendisleri, eczacılar ve veteriner hekimler; bakteriyoloji ve parazitoloji ihtisasını da, doktorlardan başka veteriner hekimlerle fen fakültesi biyoloji şubesi mezunlarının yapabileceği hususu düzenlenmiştir.

Buna göre, tıpta uzmanlık eğitimi yapabilme hakkı tıp doktorları için esas olup, 992 sayılı Kanun'da ise sadece veteriner hekim, eczacı veya kimyagerler için kendi alanlarına ilişkin düzenleme yapılıncaya kadar istisnai nitelikte bir hak tanınmıştır.

Bu açıklamalar karşısında, 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin davaya konu edilen 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi dışında kalan kısımları yönünden hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin davaya konu edilen 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresinin eksik düzenleme nedeniyle iptali;13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi dışında kalan kısımları yönünden davanın reddinin gerektiği, düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ SÜREÇ

MADDİ OLAY

Davacı Birlik tarafından, 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Tıpta uzmanlık eğitimi yapabilmek için tabip ya da tıp dışı meslek mensubu olarak eczacı, kimyager veya veteriner olmak" cümlesi ile 13. maddesinin 2. fıkrasının iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

992 sayılı Seriri Taharriyat ve Tahlilat Yapılan ve Masli Teamüller Aranılan Umuma Mahsus Bakteriyoloji ve Kimya Laboratuvarları Kanunu'nun 1. maddesinde; "Muayyen ücret mukabilinde veya meccanen (...) sariri taharriyat ve tahlilat yapılan veya masli teamüller aranılan umuma mahsus bakteriyoloji ve kimya laboratuvarları, yapılacak tahlilat ve taharriyatın cinsine göre ihtisas vesikasına malik ve Türkiye’de icrayı sanata mezun tabip, baytar, eczacı veya kimyagerler tarafından Sıhhiye ve Muaveneti İçtimaiye Vekaletinin müsaadesi istihsal edilmek suretiyle açılır." hükmü düzenlenmiştir.

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un "Tabipler" üst başlıklı 1. maddesinde. "Türkiye Cumhuriyeti dahilinde tababet icra ve her hangi surette olursa olsun hasta tedavi edebilmek için tıp fakültesinden diploma sahibi olmak şarttır." hükmü, 2. maddesinde.

"Yukarki maddede yazılı diplomanın muteber olması için diploma sahibinin 8 Teşrinisani 1339 tarih ve 369 numaralı kanun mucibince hizmeti mecburesini ikmal etmiş ve diplomasının Sıhhiye ve Muaveneti İçtimaiye Vekaletince tasdik ve tescil edilmiş olması lazımdır. Tababet sanatını icra etmek istiyen askeri tabipler de diplomalarını tasdik ve tescil ettirirler.

Ancak hizmeti mecburelerini ifa eyledikleri müddetçe diplomaları alıkonulan tabipler bu müddet zarfında dahi icrayı sanata mezundurlar." hükmü, 8. maddesinde. "Türkiye’de icrayı tababet için bu kanunda gösterilen vasıfları haiz olanlar umumi surette hastalıkları tedavi hakkını haizdirler.

Ancak her hangi bir şubei tababette müstemirren mütehassıs olmak ve o unvanı ilan edebilmek için Türkiye Tıp Fakültesinden veya Sıhhıye Vekaletince kabul ve ilan edilecek müessesattan verilmiş ve yahut ecnebi memleketlerin maruf bir hastane veya laboratuvarından verilip Türkiye Tıp Fakültesince tasdik edilmiş bir ihtısas vesikasını haiz olmalıdır.

" hükmü yer almış, ek 14. maddesinde. "Tıpta uzmanlık ana dalları ile eğitim süreleri EK-1 sayılı çizelgede; diş tabipliğinde uzmanlık anadalları ile eğitim süreleri EK-2 sayılı çizelgede; tıpta uzmanlık yan dalları, bağlı ana dalları ve eğitim süreleri de EK-3 sayılı çizelgede belirtilmiştir. Bu çizelgelerde belirtilen eğitim süreleri, Sağlık Bakanlığınca, Tıpta Uzmanlık Kurulunun kararı üzerine üçte bir oranına kadar arttırılabilir.

Tıpta ve diş tabipliğinde ana uzmanlık dalı eğitimlerine, merkezi olarak yapılacak tıpta ve diş tabipliğinde uzmanlık sınavları ile girilir. Yan dal uzmanlık eğitimlerine ve EK-1 sayılı çizelgenin 3 üncü sütununda belirtilen uzmanların ikinci uzmanlık eğitimlerine girişleri merkezi olarak yapılacak yan dal uzmanlık sınavı ile olur.

Uzmanlık dallarının eğitim müfredatları ve bu müfredatlara göre uzmanlık dallarının temel uygulama alanları ile görev ve yetkilerinin çerçevesi Tıpta Uzmanlık Kurulunca belirlenir..." hükmüne yer verilmiştir.

6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun'un 'Umumi Hükümler' üst başlıklı 1. maddesinde; "Yüksek veteriner okulları ile veteriner fakültelerinden veya muadeleti Maarif Vekaletince tasdik edilmiş veteriner okullarından diploma almış olanlara (Veteriner hekim) denir." hükmü, 2. maddesinde; "Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan ve sahip oldukları diplomalarını Ziraat Vekaletine tescil ettirilmiş bulunan her (Veteriner hekim) meslekini bu kanun hükümleri dahilinde serbestçe icra edebilir. " hükmü yer almıştır.

20/01/1956 tarih ve 13426 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tababet İhtisas Nizamnamesi'nin 3. maddesinde, "Bakteriyolog tabiplerden hijyen mütehassısı olmak isteyenler ayrıca iki senelik hijyen asistanlığı yapmak mecburiyetindedirler.

Hayati ve tıbbi kimya ihtisasını tabiplerden maada kimyagerlerle, kimya yüksek mühendisleri, eczacılar ve veterinerler; bakteriyoloji ve parazitoloji ihtisasını da, tabiplerden başka veterinerlerle Fen Fakültesi biyoloji şubesi mezunları yapabilirler." düzenlemesi, 18/04/1973 tarih ve 14511 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tababet Uzmanlık Tüzüğü'nün 6. maddesinde, "Asistanlığa atanabilmek için;

(...) Türkiye’de tabiplik yapmaya yetkili olmak ya da, (...) mikrobiyoloji ve klinik mikrobiyoloji uzmanlık dalı eğitimi için fen fakültesi biyoloji bölümü ya da veteriner fakültesi, biyokimya ve klinik biyokimya uzmanlık eğitimi için fen fakültesi ya da dengi fakültelerin kimya, biyoloji bölümünü, kimya yüksek okulu, eczacılık fakültesi, eczacılık yüksek okulu ya da veteriner fakültesi, (...) mezunu olmak (...) gerekir." düzenlemesi yer almış olup 19/06/2002 tarih ve 24790 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2002/4198 sayılı Tıpta Uzmanlık Tüzüğü'nün asistan olma şartlarını belirleyen 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde.

"Türkiye’de tıp doktoru veya diş hekimliği mesleğini yapmaya yetkili olmak" hükmüne yer verilerek, tıp dışı meslek mensupları kapsam dışı bırakılmıştır.

Danıştay Birinci Dairesince 2002 tarihli Tıpta Uzmanlık Tüzüğü'nün tasarısı incelenirken.

992 sayılı Yasa ve 1973 tarihli Tababet Uzmanlık Tüzüğü ile veteriner, eczacı, kimyager ve biyologlara tıpta uzmanlık eğitimi alabilmeleri konusunda olanak sağlandığı, tasarıda ise bu konuda bir düzenlemeye yer verilmeyerek uzmanlık eğitimi imkanının anılan meslek mensuplarına tanınmadığı, ancak 992 sayılı Yasa'nın 2/A madde hükmünde yer alan düzenleme nedeniyle tüzük metnine anılan meslek mensupları için kendi alanlarında yeni düzenleme yapılana kadar tıpta uzmanlık eğitimi almalarını sağlayacak şekilde 5. madde hükmü eklendiği belirtilmiştir.

Bu doğrultuda da Tıpta Uzmanlık Tüzüğü'nün geçici 5. maddesinde. "11/4/1928 günlü ve 992 sayılı Kanun ile 5/4/1973 tarih ve 7/6229 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Tababet Uzmanlık Tüzüğünün 6 ncı maddesi hükümlerine göre uzman olma hakkı tanınanlar için kendi alanlarına ilişkin düzenleme yapılıncaya kadar bu Tüzük hükümleri uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, 992 sayılı Yasa ve 1973 tarihli Tababet Uzmanlık Tüzüğü ile uzun süre yürürlükte olan uygulamaya gönderme yapılarak eczacı, kimyager, veteriner hekim ve biyoloji bölümü mezunlarının tıpta uzmanlık eğitimi alabilme imkanı korunmuştur.

2002/4198 sayılı Tıpta Uzmanlık Tüzüğü, 31/12/2009 tarih ve 27449 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tıpta Uzmanlık Tüzüğünün Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Tüzük ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Tıp ve diş hekimliği alanlarında uzmanlık eğitiminin usul ve esaslarını düzenlemek üzere 18/07/2009 tarih ve 27292 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan (mülga) Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliğinin geçici 4. maddesinde; "19/3/1927 tarihli ve 992 sayılı Kanun hükümlerine göre veteriner, eczacı ve kimyager olanlar, kendi alanlarına ilişkin düzenleme yapılıncaya kadar tıbbi biyokimya ve tıbbi mikrobiyoloji alanlarında TUS’ta başarılı olmaları kaydıyla uzmanlık eğitimi yapabilir." hükmü yer almıştır.

03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin "Uzmanlık eğitimine giriş sınavlarının sonuçları, yerleştirme, uzmanlık eğitimine başlama ve dal değiştirme" başlıklı 13. maddesinin 1. fıkrasında.

"Tıpta uzmanlık eğitimi yapabilmek için tabip ya da tıp dışı meslek mensubu olarak eczacı, kimyager veya veteriner olmak; diş hekimliğinde uzmanlık eğitimi yapabilmek için diş tabibi olmak; yan dal uzmanlık eğitimi yapabilmek için yan dalın bağlı olduğu ana dalda uzman olmak ve yabancı dil yeterliliği hariç 12 nci maddede belirtilen diğer nitelikleri taşımak şarttır.

Uzmanlık öğrencisi adayı çizelgelerde belirtilen uzmanlık dallarında eğitim veren programlara ÖSYM tarafından yerleştirilir." düzenlemesine, 2. fıkrasında ise. "Eczacı, kimyager ve veterinerler sadece tıbbi biyokimya veya tıbbi mikrobiyoloji ana dallarında uzmanlık eğitimi veren programlara kendileri için kontenjan açıldığı takdirde yerleştirilebilirler." düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava konusu 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi yönünden yapılan inceleme:

6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun hükümlerine göre, yüksek veteriner okulları ile veteriner fakültelerinden veya denkliği Bakanlıkça tasdik edilmiş veteriner okullarından diploma almış olanlara veteriner hekim denileceği ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan, sahip oldukları diplomalarını Bakanlığa tescil ettirmiş bulunan her veteriner hekimin mesleğini bu Kanun hükümleri dahilinde serbestçe icra edebilecekleri hususları düzenlenmiştir.

Bu durumda, veteriner adıyla bir mesleğin olmadığı anlaşıldığından, dava konusu Yönetmeliğin 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi yönünden eksik düzenleme nedeniyle hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Dava konusu 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi dışında kalan kısımlar yönünden yapılan inceleme:

Dava konusu Yönetmeliğin 13. maddesinin 1. fıkrasında; tıpta uzmanlık eğitimi yapabilmek için tabip olmak ya da tıp dışı meslek mensubu olarak eczacı, kimyager veya veteriner olmak yönünde düzenleme yapılmış olup, 13. maddesinin 2. fıkrasında ise; veterinerler için sadece tıbbi biyokimya veya tıbbi mikrobiyoloji ana dallarında uzmanlık eğitimi veren programlara kendileri için kontenjan açıldığı takdirde yerleştirilebilecekleri yönünde düzenleme yapılmıştır.

1219 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen hükümlerine göre, tababet icra etmek ve herhangi surette olursa olsun hasta tedavi edebilmek Tıp Fakültesi mezunu olan tabiplere hasredilmiştir.

992 sayılı Kanun'da ise; tabip, baytar, eczacı veya kimyagerler tarafından bakteriyoloji ve kimya laboratuvarları açılabileceği öngörülmüş, 20/01/1956 tarih ve 13426 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tababet İhtisas Nizamnamesi'nin 3. maddesinde, hayati ve tıbbi kimya ihtisasını doktorlardan başka kimyagerlerle, kimya yüksek mühendisleri, eczacılar ve veteriner hekimler; bakteriyoloji ve parazitoloji ihtisasını da, doktorlardan başka veteriner hekimlerle fen fakültesi biyoloji şubesi mezunlarının yapabileceği hususu düzenlenmiştir.

Buna göre, tıpta uzmanlık eğitimi yapabilme hakkı tıp doktorları için esas olup, 992 sayılı Kanun'da ise sadece veteriner hekim, eczacı veya kimyagerler için kendi alanlarına ilişkin düzenleme yapılıncaya kadar istisnai nitelikte bir hak tanınmıştır.

Bu kapsamda, dava konusu 03/09/2022 tarih ve 31942 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği’nin 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "veteriner" ibaresi ile 2. fıkrasında yer alan "veterinerler" ibaresi dışında kalan kısımlar yönünden hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.