Danıştay 8. Daire E.2022/6999 K.2022/6846

Dava konusu istem: Yükseköğretim Kurumları Sınavı’nın (YKS) 18/06/2022 tarihinde gerçekleştirilen Temel Yeterlilik Sınavı'na (TYT) ve 19/06/2022 tarihinde yapılan Alan Yeterlilik Sınavı’na (AYT) katılan davacı tarafından, YKS sonucunun Y-Sayısal puan türünde 263,31588 puan ve sıralamasının 440.750 olarak açıklanmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; soru kitapçıkları ve cevap kağıtları asılları ile ham puan raporlarında yer alan doğru-yanlış cevap sayılarının davalı idare tarafından sunulan davacıya ait 2022-YKS sonuç belgesi ile uyumlu olduğu, davacı tarafından, 18/07/2022 tarihinde YKS sonucunun Y-Sayısal puan türünde 521,754 puan ve sıralamasının ise 7.203 olarak açıklandığına ilişkin bilgisayar ekran görüntüsü olduğunu ileri sürülen sonuç belgesinin gerçek sınav verileri ile uyuşmadığı,

asıl sonuç belgesinde bulunan bazı bölümleri (bir önceki yıl dönüştürülmüş TYT puanı bölümünü, QR kodun bir parçası olan ve sonuç belgesi altında yer alan sonuç belgesi kontrol kodunun olduğu bölümünü) ihtiva etmediği ve geçerli bir belge niteliğinde olmadığı, davacının YKS sonucunun Y-Sayısal puan türünde 263,31588 puan ve sıralamasının ise 440.750 olarak açıklanmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eksik inceleme ile karar verildiği, bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeyerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/B maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.