Danıştay 8. Daire E.2022/7537 K.2023/1300

Dava konusu istem: Almanya'da bulunan Johann Wolfgang Goethe Üniversitesi'nin Diş hekimliği bölümünden mezun olan davacı tarafından, denklik belgesinin geç düzenlenmesi nedeniyle diş hekimi olarak çalışamamasından kaynaklanan 296.011,5 TL maddi zararının tazmini istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından denklik belgesinin geç verilmesi nedeniyle açıkta kaldığı bu nedenle iş hayatına geç atılacağından dolayı, gelir kaybının oluştuğu ileri sürülmekte ise de, kesin ve gerçekleşmiş olmayan muhtemel bir gelir kaybının tazmininin istenildiği, ancak mahrum kalındığı öne sürülen söz konusu gelirin kazanılmasının idarenin işlemi dışında üçüncül birtakım hususlara da bağlı olduğu,

sonuç olarak doğmasına kesin (%100) gözüyle bakılacak bir gelir kaybından söz edilemeyeceği, kaldı ki, Almanya doğumlu olan davacının dilekçedeki beyanına göre 2,5 yıl Frankurt şehrinde özel bir diş kliniğinde çalıştığı, sonrasında mesleğini burada icra etmek üzere geldiği ve ilk olarak 15.06.2017 tarihinde denklik için başvurduğu, bu başvuruya cevap verilmemesine rağmen dava konusu da edilmediği, akıbetinin sorgulanması ile başvurusunun reddedildiği ve sınava girmesi gerektiği bilgisinin verildiği,

dosyanın yeniden incelenmesi için 29.01.2018 tarihinde tekrar başvurduğu ve 02.04.2018 tarihinde davalı idarece kararda bir değişiklik olmadığının bildirildiği daha sonra başvuruların olumlu sonuçlandığının öğrenilmesi ile 07.10.2019 günlü başvurunun reddedilmesi sonucu bu işlemin ...

İdare Mahkemesi'nin … sayılı esasında dava konusu edildiği, bu esnada dava açıldıktan sonra denklik işleminin sonuçlandırılması üzerine davanın konusuz kaldığı ve akabinde 2017 yılından (13.09.2017 tarihinden) itibaren hak ettiği denklik belgesinin verilmediğinden bahisle uğramış olduğu zararların tazminin istenildiği hususları dikkate alındığında, anılan dönem için uğranıldığı ileri sürülen zararın gerçekleşmesinin de somut olarak mümkün olmadığı, diğer bir ifadeyle bu dönemde işlemden kaynaklanması beklenilemeyecek bir zararın tazminin istenildiği,

bunun ise kabul edilemeyeceği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2017 yılından beri hak ettiği denklik belgesi zamanında verilmediğinden denklik belgesi verilene kadar geçen süre için mahrum kalınan maddi kazancın tazmin edilmesi gerektiği, idareye yapılan ilk denklik talebinin reddedilmemiş olsaydı aldığı kaliteli eğitim sayesinde öncelikle tercih edileceğinden özel bir diş polikliniğinde dolgun bir ücret karşılığında çalışıp maddi sıkıntı çekmek zorunda kalmayacakken, ülkesinde çalışma imkanı bulamadığından geçim sıkıntısı çektiği, bu döneme ilişkin gelir kaybının kesin ve gerçekleşmiş olduğu, kararda bahsi geçen üçüncü bir takım hususlardan ne kastedildiğinin anlaşılamadığı,

denklik belgesi alınması ile çalışmaya başlayabileceği, çalışma hakkının engellenmesiyle maddi kaybının oluştuğu, ayrıca istenen tazmin miktarının da asgari düzeyde (Türk Diş Hekimleri Birliği tarafından her yıl yayımlanan genelge dikkate alınarak) belirlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının zarar iddialarının soyut ve afaki bir iddia olup delil ve emareleri ile ortaya konulamadığı, kesin ve gerçekleşmiş olmayan muhtemel bir gelir kaybının tazmininin istenildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.