Danıştay 8. Daire E.2024/5361 K.2025/93

II- (Davacılar) 1- ... 2- ... Vekili : Av. ...

Diğer Davalı : ... Valiliği Vekili : Av. ...

İstemlerin Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımların hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Davalı Trabzon Valiliği tarafından davacıların temyiz isteminin reddi ve davacılar ..., ... tarafından ise davalı Akçaabat Belediye Başkanlığ'nın temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi :... Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Dava, davacıların çocuğu ...'ın, davalı belediyece işletilen motor iskelesinden aracıyla birlikte düşerek hayatını kaybetmesi olayında davalı idarelerin kusurlu olduğu öne sürülerek, 200,000 TL manevi zararın tazmini istemiyle açılmıştır.

Dairemizin 18/10/2023 tarih ve E:2023/2228, K:2023/4907 sayılı bozma kararına uyan İdare Mahkemesince, davacıların çocuğunun, davalı belediyece işletilen motor iskelesinden aracıyla birlikte düşerek hayatını kaybetmesi olayında davalı Belediyenin hizmet kusurunun ağırlığı, davacıların oğlunun olay tarihindeki yaşı, çalışarak anne ve babasının bakımını sağladığı hususu, denize düşerek kaybolan çocuklarının belirli bir süre bulunamaması nedeniyle ve sonrasında cansız bedeninin bulunmasıyla vefat ettiğinin anlaşılması karşısında anne ve babası olan davacıların bu süreçte yaşadığı elem ve üzüntü gözönünde bulundurulduğunda;

anne ... ve baba ... için toplam 50.000 TL manevi tazminat takdir edilmiş olup her bir davacı adına 25.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın davalı Akçaabat Belediyesi tarafından davacılara ödenmesi, fazlaya ilişkin talepler ve olayda kusuru bulunmadığı anlaşılan davalı Trabzon Valiliği yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 3.415,50-TL nisbi karar harcından davanın açılması sırasında yatırılan 2.970,00-TL'nin mahsubu sonucu kalan 445,50-TL'nin davacılara tamamlattırılmasına,

3.415,50-TL harcın davalı Akçaabat Belediyesinden alınarak davacılara verilmesine hükmedilmiştir.

Temyiz istemine konu Mahkeme kararının, manevi tazminat istemlerinin esasına yönelik kısmının incelenmesi:

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.

İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmamaktadır.

Temyiz istemine konu kararın, bakiye nisbi karar harcının davacılara tamamlattırılmasına yönelik kısmının incelenmesi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2. maddesinde, yargı işlemlerinden Kanuna bağlı (1) sayılı Tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tâbi bulunduğu; 15. maddesinde, yargı harçlarının (1) sayılı Tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nev'i ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınacağı; 16. maddesinde, değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı Tarifede yazılı değerlerin esas olduğu; 21. maddesinde, yargı harçlarının (1) sayılı Tarifede yazılı nispetler üzerinden alınması gerektiği; 28. maddesinde ise, (1) sayılı Tarifede yazılı nispi karar harcının dörtte birinin peşin, geri kalanının kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde ödeneceği kurala bağlanmıştır.

Anılan Kanun'un, yargı harçlarının gösterildiği (1) sayılı Tarifesinde, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden, binde 68,31 oranında nispi karar harcı alınacağı belirtilmiştir.

Bu doğrultuda; konusu belli bir miktarı içeren davalarda, yargılama gideri içinde yer alan kalemlerden nispi karar harcı dışındaki harç, keşif ve bilirkişi ücreti ile posta giderinin, haklılık oranına göre davanın taraflarına yükletilmesi; hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden hesaplanacak nispi karar harcının ise, hükmedilen miktar yönünden haksız çıkmış olan davalı idareye yükletilmesi gerekmektedir. Bu nedenle de davalı idarece ödenmesi gereken bakiye nispi karar harcının davacılara tamamlattırılması yönünde karar veren İdare Mahkemesi kararının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Bu durumda İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan "5- Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 3.415,50 TL nispi karar harcından davanın açılması sırasında yatırılan 2.970,00 TL'nin mahsubu sonucu kalan 445,50 TL'nin davacılara tamamlattırılmasına, 3.415,50 TL harcın davalı Akçaabat Belediyesinden alınarak davacılara verilmesine'' ibarelerinin çıkarılarak "5- Hükmedilen tutar üzerinden hesaplanan 3.415,50 TL nispi karar harcından davanın açılması sırasında davacılar tarafından yatırılan 2.970,00 TL nispi karar harcının davalı idare Akçaabat Belediye Başkanlığından alınarak davacılara ödenmesine,

bakiye 445,50 TL nispi karar harcının davalı idare Akçaabat Belediye Başkanlığından tahsili için Mahkemesince ilgili tahsil dairesine müzekkere yazılmasına" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.