Danıştay 8. Daire E.2025/127 K.2025/100

Davacılar ... ve dava arkadaşları vekili Av. ... tarafından, Adana ili, Aladağ ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan ...

Derneğine bağlı Aladağ Orta Öğretim Kız Yurdunda 29/11/2016 günü meydana gelen yangında yurtta bulunan ...'ın yaralanması nedeniyle uğranıldığı öne sürülen zarara karşılık fazlaya dair istem ve hakları saklı kalmak kaydıyla... için 1.000,00-TL maddi, 500.000,00-TL manevi; babası ...için 100.000,00-TL manevi; annesi ... için 100.000,00-TL manevi, kardeşleri için ayrı ayrı 30.000,00-TL manevi olmak üzere toplam 1.000,00-TL maddi ve 850.000,00-TL manevi tazminatın; olay tarihi olan 29.11.2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle ...

Valiliği, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığı'na karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, Adana İli, Aladağ İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunan ... Derneğine bağlı Aladağ Orta Öğretim Kız Yurdunda 29/11/2016 günü meydana gelen yangında yurtta bulunan...'ın yaralanması olayının davalı idarelerin ağır hizmet kusurundan kaynaklandığı öne sürülerek,... için maddi ve manevi, annesi, babası ve kardeşleri için de manevi tazminat istemiyle davalı idarelere 2577 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca yapılan başvuruların reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta; meydana gelen yangında yurtta bulunan...'ın yaralanması nedeniyle uğranıldığı öne sürülen zarara karşılık davacılar tarafından fazlaya dair istem ve hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 1.000,00-TL maddi ve 850.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi hükmü kapsamında, Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihinde güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 24/01/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

(X)- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar bakımından bölge idare mahkemelerince verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 16. maddesinin dördüncü fıkrasında ise; tarafların, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemeyecekleri; ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktarın, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabileceği ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçenin otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edileceği kurala bağlanmıştır.

Buna göre; davacıların dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açtığı ve 2577 sayılı Kanun'un 16/4. maddesi gereği miktar artırımında bulunulabileceği dikkate alındığında, aynı Kanun'un 46/1-b bendinde belirtilen parasal sınır dikkate alınmaksızın hükmün denetlenmesini talep etme hakkı çerçevesinde temyiz isteminin esasının incelenmesi gerekirken, istemin incelenmeksizin reddi yolunda verilen çoğunluk kararına katılmıyorum.