Danıştay 9. Daire E.1996/753 K.1996/1993

İstemin Özeti

Yükümlü şirketin, taahhüt ettiği ihracatı gerçekleştirmemesi ve ihracat taahhüt hesabının kapatılmasında ibraz edilen gümrük çıkış beyannamelerinin sahte olması nedeniyle vergi, resim ve harç istisnasından yararlanamayacağından bahisle alınan krediyle ilgili olarak başlangıçta tahsil edilmeyen damga vergisinin kaçakçılık cezalı olarak tarh edilmesi üzerine tarhiyatın terkini istemiyle açılan davayı.

213 sayılı Kanunun 114.maddesinde de, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, 3505 sayılı Kanunun geçici 2/c maddesinde ise, kredilerin amaç dışı kullanılması, taahhüt edilen ihracatın gerçekleşmemesi veya teşvik belgesindeki şartların yerine getirilmemesi halinde alınmayan damga vergisi ve harçların ceza ve gecikme faizi ile birlikte alınacağının hükme bağlandığı, olayda vergiyi doğuran olayın 1984 yılında gerçekleşmiş olması karşısında tarhiyatın 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapıldığı,

kaldıki, sözkonusu ihracatın gerçekleştirildiği ve gümrük çıkış beyannamelerinin gerçek olduğu hususunun da yargı kararı ile sabit olduğu, bu nedenle zamanaşımına uğrayan vergi ve cezanın terkini icabedeceği gerekçesiyle kabul ederek tarhiyatı terkin eden. Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının vergi ziyaına sebep olan yükümlü hakkında yapılan tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : İleri sürülen iddialar, usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

213 sayılı Kanunun 114.maddesinde, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, aynı maddeye 3239 sayılı Kanunun 9.maddesiyle eklenen fıkrada da yatırım indirimi uygulamasında yatırımcının yatırım veya işletme döneminde öngörülen özel şartları ihlal etmesi halinde zamanaşımının bu şartların ihlal edildiği yılı takip eden yıl başından itibaren başlayacağı hükme bağlanmıştır.

Olayda yükümlü şirketin taahhüdünü yerine getirmediği hususu 11.11.1985 tarihli inceleme raporu ile tespit edildiğine göre bu tarihi takip eden yılın başından itibaren başlayan beş yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra 19.10.1992 tarihli vergi ve ceza ihbarnameleri ile tebliğ edilen verginin zamanaşımına uğradığı, anlaşıldığından tarhiyatı terkin eden vergi mahkemesi kararında kanuna aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, temyize konu … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının bozulması yönündeki temyiz isteminin reddine, 29.5.1996 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Tarhiyatın temyize konu mahkeme kararında yazılı gerekçeyle kaldırılması yerindedir. Temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekir. Kararımıza eklenen gerekçe yerinde değildir. Ek gerekçeye karşıyım.