Danıştay 9. Daire E.1998/3943 K.1998/3638

Genel Müdürlüğü - DİYARBAKIR

Vekili : …

Karşı Taraf : DSİ Genel Müdürlüğü - ANKARA

Vekili : …

İstemin Özeti : DSİ X. Bölge Müdürlüğü adına tarh olunan atık su bedelinin terkini istemiyle açılan davada davalı idarenin görev itirazında bulunması üzerine vergi mahkemesince 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 10 ve 12. maddeleri uyarınca 9.6.1998 tarihinde verilen "Görevlilik Kararının" temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir.

Savcı …'in Düşüncesi : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 15.maddesinin 4001 sayılı Kanunun 7.maddesiyle değişik 1/a bendindeki yeni düzenlemeyle; idari yargının görevli olduğu konularda davanın görev ve yetki yönünden reddiyle ilgili olarak verilen kararlara karşı, temyiz isteminde bulunulamıyacağının belirtilmiş ve bu konuda Kanun yoluna başvurma yolu kapatılmıştır.

Mahkemenin,davanın görev yönünden reddi ile dosyanın vergi mahkemesine gönderilmesiyle ilgili kararının, yukarda yer alan hükme göre, temyizen incelenmesinin mümkün olmamasından dolayı bu istemin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekeceği düşünülmüştür.

Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : 2577 sayılı Kanunun 46/1. maddesinde Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyiz edilebileceği belirtildiğine göre ara karar niteliğinde bulunan sözkonusu kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz talebinin incelenmeksizin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46/1. maddesinde Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda temyiz edilebileceği hükme bağlanmakla nihai kararların ancak temyiz konusu edilebileceği belirtilmektedir.

Temyiz talebine konu edilen davalı idarenin görev itirazını karşılamak amacıyla verilen 9.6.1998 tarihli "Görevlilik Kararı" nın nihai nitelikte olmaması, davanın mahkemece görülmesine yönelik kararı niteliğinde olması nedeniyle yukarıda yeralan hüküm karşısında uyuşmazlığın bu safhasında müstakillen temyize konu edilmesi mümkün değildir.