Danıştay 9. Daire E.2001/5152 K.2002/3791

İstemin Özeti

İçkili lokanta işleten yükümlüler adına 1999 yılının Ocak-Aralık dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; şube işyerinde yapılan denetimler sonucu yükümlülere ait lokantada piyano ile bir piyanistin yemek müziği hizmeti verdiğinin saptanması üzerine 3065 sayılı Kanunun 28. maddesine ekli III sayılı Tarifenin B/5 maddesi kapsamında bu faaliyetin eğlendirici faaliyet olduğu kabul edilmek suretiyle %15 değil %23 katma değer vergisi oranına tabi tutulması icabettiğinden bahisle dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığının anlaşıldığı,

anılan maddede gazinolar, bar, pavyon, gece kulubü, taverna, diskotek, dancing ve benzeri eğlence yerlerinde verilen hizmetler sayılmış olup bu hizmetler için genel katma değer vergisi oranı dışında bir oranın uygulanacağının, bu maddenin dışında kalanlar için genel katma değer vergisi oranı uygulanacağının belirtildiği, 22.12.1992 tarih ve 21452 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 22.12.1992 tarih ve 1992/3896 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki kararın 93/4932 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile değişen 1/a maddesi ile genel katma değer vergisi oranının %15 olduğu,

anılan mevzuata göre işletme ruhsatlarında faaliyet konusu lokanta veya kafeterya olarak belirlenen yerlerde sadece yemek müziği şeklinde bir veya iki sanatçı çalıştırmak suretiyle hizmet verilmesi halinde %15 vergi oranının uygulanacağının açık olduğu, yükümlülerin işletmekte olduğu lokantada bir piyano ile bir piyanistin yemek müziği şeklinde hizmet verdiğinin, eğlendirmek amacıyla müzik hizmeti verilmediğinin anlaşıldığı, bu nedenle uyuşmazlıkta genel katma değer vergisi oranının uygulanması gerekirken, eğlence yerleri için uygulanacak katma değer vergisi oranı esas alınarak yapılan tarhiyatta isabet bulunmadığı,

öte yandan Maliye Bakanlığı'nın 29.11.1995 tarihli muktezasının da aynı yönde olduğu, gerekçesiyle kabul eden. Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararının; içkili lokantada canlı müzik hizmeti verilmesinin eğlendirici faaliyet olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA