Danıştay 9. Daire E.2018/4314 K.2021/4700

İstemin konusu

Davacı şirket tarafından, ihtirazi kayıtla verilen bildirim üzerine 2016 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilerek ödenen elektrik üretimi lisans harcının kaldırılması ve ödenen tutarın iadesi istemiyle açılan davayı reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu elektrik üretimi lisans harcının dayanağı olan 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. maddesinin 3. fıkrasının ve 8 sayılı Tarifeye eklenen "Elektrik Üretimi Lisans Harçları" bölümünün, Anayasa'nın 2., 10. ve 73. maddelerine aykırı olduğu, söz konusu maddelerin daha önce iptal davasına konu olduğu ve davanın reddine karar verildiği, ancak kendilerinin Anayasaya aykırılık itiraz nedenlerinin söz konusu kararda inceleme konusu yapılmadığı, harcın eşit ve adil olmadığı, Kanun gerekçesinin gerçek durumla örtüşmediği gibi alt yapılara zarar verdiği kabul edilen hidrolik santrallerin ne zaman yapıldığının da dikkate alınmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacı şirket tarafından, 03/04/2013 tarih ve 6456 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. ve 17. maddeleriyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. maddesine eklenen fıkra ile Kanuna Bağlı 8 sayılı Tarifeye eklenen bölüme yönelik Anayasaya aykırılık iddiaları ileri sürülmüş ise de; söz konusu düzenlemelere yönelik iptal davası yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulması üzerine,

anılan hükümlerde Anayasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle 31/10/2013 tarih ve E:2013/72, K:2013/126 sayılı Anayasa Mahkemesi kararıyla iptal isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın 24/01/2014 tarih ve 28892 sayılı Resmî Gazete'de yayımlandığı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 152. maddesinin son fıkrası uyarınca, Anayasa Mahkemesinin işin esasına girerek verdiği ret kararının Resmî Gazete'de yayımlanmasından sonra on yıl geçmedikçe aynı kanun hükmünün Anayasaya aykırılığı sebebiyle tekrar başvuruda bulunulmasının olanaklı olmadığı, bu itibarla, davacının talebinin reddi gerektiğine karar verilerek uyuşmazlığın esasına geçildi;