Danıştay 9. Daire E.2019/4505 K.2022/889

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2011 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ve 2011/Nisan-Haziran, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davaya konu olayda, hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan ... hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu uyarınca, BA-BS form analizine göre davacının bu mükelleften fatura aldığının tespit edilmesi üzerine, matrah takdiri için takdire sevk işlemi yapıldığı, takdir komisyonu tarafından, davacının bahsi geçen vergi tekniği raporuna göre KDV hariç 155.931,00-TL sahte belge kullandığı,

buna isabet eden katma değer vergisinin indirim hesaplarından çıkarılması gerektiği ya da mükellefin vergi dairesi müdürlüğünce karar doğrultusunda aranması gerektiği belirtilerek mükellefin iş nevi, iş yeri mevkii, faaliyet durumu ve emsal mükelleflerin beyanları dikkate alınarak dönem matrahının belirlendiği, takdir komisyonunun dönem matrahını belirlenmesi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca her türlü inceleme ve araştırma yetkisine sahip olduğu halde, davacı hakkında herhangi bir inceleme yapılmadığı, davacının defter ve belgelerinin incelenmediği,

sahte olduğu iddia edilen faturaların davacı tarafından gerçekte kullanılıp kullanılmadığı, defter ve belgelerine intikal ettirip ettirmediği, fatura içeriğindeki malların gerçekte alınıp alınmadığı hususlarında herhangi bir araştırma yapılmadan, sahte fatura düzenleyicisi olduğu tespit edilen … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu uyarınca dönem matrahının belirlendiği, buna göre davacı hakkında somut bir tespit yapılmadan takdir edilen dönem matrahına göre tarh edilen dava konusu tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.