Danıştay 9. Daire E.2019/754 K.2022/752

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarından ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2013/Ağustos-Aralık dönemlerine ilişkin bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı ile dava dışı müteahhit şirket arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı,sözleşme kapsamında inşa edilen 7 adet bağımsız bölümün davacı tarafından 2013 yılında satışının yapıldığının tespit edilmesi üzerine ticari kazanç yönünden takdir komisyonuna sevk edildiği,

takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılması üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı,kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yasal mevzuat gereğince müteahhite kalacağı kararlaştırılanlar da dahil olmak üzere tüm bağımsız bölümlerin kat irtifakının, arsa sahibi adına kurulduğu,

dolayısıyla, müteahhitlere kalan bağımsız bölümlerin tapuda satışının da, ancak arsa sahipleri tarafından yapılabildiği,bu itibarla, kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde müteaahhite kalacağı kararlaştırılan bağımsız bölümlerin satışı her ne kadar arsa sahipleri tarafından yapılıyor görünse de, gerçekte bu satış işleminin tarafının müteahhit olduğununun kabulü gerektiği,olayda, düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde, vergilendirmeye konu taşınmazların müteahhite kalacağına karar verildiğinin ve müteahhit şirket tarafından, bu bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere satışına ilişkin düzenlenen faturaların dosyaya sunulduğunun görüldüğü,

uyuşmazlıkta, davacının ticari kazanç elde etmek amacıyla risk üstlenerek, iş yeri, çalışan, donanım ve kayıtlara ilişkin tespitlerle ortaya konulabilecek bir ticari organizasyon dahilinde ve devamlı olarak gayrimenkul alım-satımı yaptığı yönünde bir inceleme ve tespitin de bulunmadığı anlaşılmakta olup, bu haliyle kat karşılığı inşaat sözleşmesi neticesinde ortaya çıkan gayrimenkullerin servetin değerlendirilmesine ve biçim değiştirmesine ilişkin olduğu anlaşıldığından, anılan gayrimenkul satışlarından elde edilen kazancın ticari kazanç olduğu kabulünün mümkün olmadığı,bu durumda, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas olması,

vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarının kaynağı olan satışların gerçekte davacı tarafından yapılmayıp müteahhit şirket tarafından yapıldığının anlaşılması ve söz konusu şirket tarafından satış faturalarının kesilip vergisel kayba da yol açılmamış olması, kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonucu davacı tarafından edinilen gayrimenkullerin satışından elde edilen kazancın da ticari kazanç olarak nitelenemeyeceği açık olduğundan davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf dilekçelerindeki iddialar kapsamında kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.