Danıştay 9. Daire E.2020/2665 K.2022/4538

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılında edindiği konut yapı kooperatifindeki hissesinin bir kısmının elden çıkarılması suretiyle 2012 yılında elde ettiği değer artış kazıncını beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2012 yılı gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, vergi matrahının, alıcı ifadelerine başvurulmaksızın, ödeme belgesi, banka kayıtları ve sair deliler toplanmaksızın, salt kooperatif ile yüklenici arasında akdedilen kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesi ile aynı taraflar arasında yapılan kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesine ek sözleşmede belirlenen arsa veya tamamlanmış bağımsız bölüme mi ait olduğu hususunda kesinlik içermeyen birim fiyatın done alınması suretiyle soyut ve varsayıma dayalı olarak belirlendiği görüldüğünden bu matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkındaki vergi inceleme raporu ile ortaya konulan tespitlere istinaden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.