Danıştay 9. Daire E.2020/2700 K.2022/4640

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kayıt ve beyan dışı bıraktığı gelirini ortaklara kâr payı olarak dağıttığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2015/Aralık dönemine ilişkin re'sen tarh edilen gelir(stopaj) vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporundaki tespitler, ortakların ve şirket temsilcisinin ikrar şeklindeki ifade ve beyanları ile bankalar nezdinde yapılan araştırmalar neticesinde havale ve çek hareketlerinin incelenmesi ile bulunan tutarların,

şahsi ticareti olmayan şirket ortaklarının uhdesinde kalan şirkete ait kayıt dışı hasılata ilişkin bulunması nedeniyle ortaklara dağıtılan kâr payı olduğunun açık olduğu ve ortaklar tarafından tahsil edilen paraların şirket hesabına yeniden aktarıldığına ilişkin somut bilgi ve belge sunulmadığı ve davacının sehven kayıt yapılmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmesinin de beklenemeyeceğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Tarhiyat öncesi uzlaşma talebinde bulunan ve 7143 sayılı Kanun kapsamında gelir (stopaj) vergisi yönünden matrah veya vergi arttırımına dair bir başvurusu olmayan davacının 7143 sayılı Kanununun 5. maddesinin 7.fıkrası uyarınca uzlaşma talebi dikkate alınmayacaklar kapsamında bulunmadığının açık olduğu, uzlaşma talebi ile ilgili olarak usulüne uygun bir şekilde yapılacak tebligatla uzlaşma toplantısına çağrılması suretiyle tarhiyat öncesi uzlaşma aşamasının sonuçlandırılması, uzlaşma vaki olmazsa veya temin edilemezse ihbarname düzenlenmesinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun amir hükmü olduğu,

7143 sayılı Kanunda matrah artırımında bulunma hakkı tanınan süreler içinde tarhiyat öncesi uzlaşma müessesesinin hiçbir şekilde işletilmeyeceğine ilişkin açık hüküm de bulunmadığı, davacının 7143 sayılı Kanundan yararlanması ihtimaline binaen, varsayımdan hareketle, tarhiyat öncesi uzlaşma hakkından yoksun bırakılmak suretiyle henüz yasal şartları oluşmadan düzenlenen vergi ceza ihbarnamesiyle adına yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta ve davayı reddeden mahkeme kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf isteminin kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulü ile cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2015 yılı defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporunda 2015/Aralık dönemine ilişkin verdiği muhtasar beyannamede kar payı dağıtımına ilişkin olarak Gelir Vergisi Kanunu 94/6-b-i maddesi gereğince herhangi bir tevfikat yapmadığının tespit edildiği, ayrıca kurumun kayıt dışı olarak elde etmiş olduğu hasılatların kurumun ortaklarının uhdesinde kaldığı ve bu tutarlar için gelir vergisi kesintisi yapılmadığının tespit edildiği, davacı kurumun stopaj vergi türü yönünden matrah arttırımında bulunmadığından hakkında inceleme ve tarhiyat yapılmasında mevzuata aykırılık bulunmadığı, düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.