Danıştay 9. Daire E.2020/3298 K.2022/5315

San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2010/Şubat dönemi vergi ziyaı cezalı damga vergisinin yargı kararı iadesine hükmedildiğinden; haksız tahsil edilen tutarın tahsil tarihinden iade edildiği 27/03/2018 tarihine kadar avans faizi oranına göre hesaplanan 240.000,00.-TL'nin ödenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacıdan haksız yere tahsil edildiği yargı kararı ile tespit edilen vergi ziyaı cezalı damga vergisinin davalı tarafından 27/03/2018 tarihinde herhangi bir faiz ödenmeden iade edildiği,

davacının faiz talebinin, yersiz ve fazladan alındığı yargı kararıyla ortaya konulan meblağ için ekonomik durumunda meydan gelen eksilme, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesi hükmü, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi'nin konuya ilişkin genel yaklaşımı ile davacının talebi de dikkate alınmak suretiyle çözümlenmesi gerektiği, dosyada her ne kadar davacı ana paranın iade tarihini 27/03/2018 olarak belirtmiş ise de, ara kararına verilen cevaptan ve dosyaya sunulan düzeltme fişlerinden, ana paranın davacıya iade tarihinin 08/03/2019 olduğu,

yapılacak faiz ödemesi hesaplamasında bu tarihin esas alınması gerektiği sonucuna ulaşıldığı,213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinde fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin, fazla veya yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanmadığı durumlarda, verginin tahsili tarihinden düzeltme fişine istinaden mükellefe iadenin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iade edileceği hükme bağlandığından,

davacının faiz talep etmekle birlikte, faiz türünü açıkça belirtmediği ya da doğrudan tecil faizi talep ettiği durumlarda bu madde hükmüne göre, diğer durumlarda ise taleple bağlılık ilkesi gereği davacının talep ettiği faiz türüne göre bir değerlendirme yapılması gerektiği, davacının, dava dilekçesinde, şimdilik kaydıyla fazlaya dair haklarını saklı tutarak tahsilatın yapıldığı tarihler ile iadenin yapıldığı tarih arasında işleyen avans faizi oranındaki getiri zararının ödenmesini talep ettiği, Mahkemelerince, davacının talebi doğrultusunda, davalı idareye, söz konusu dönemlere ilişkin olarak,

tahsilatın yapıldığı tarihler ile iadenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Merkez Bankası Avans Faizi oranında ve talep edilen faiz türüyle karşılaştırma yapılabilmesi için diğer faiz türlerine ilişkin faiz hesaplaması yaptırıldığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4 maddesine göre hesaplanan tecil faizinin, davacının talep ettiği avans faizinden tutar olarak fazla çıktığı, söz konusu dönemlere ilişkin Merkez Bankası Avans Faizi oranında yapılan hesaplamada iade tarihi itibariyle davacıya ödenmesi gereken faiz tutarının 221.478,00-TL olduğu,

davacı her ne kadar fazlaya dair haklarını saklı tutmuş ise de, kısmi olarak açtığı ve ödenmesini talep ettiği avans faizi tutarının 240.000,00-TL olması nedeniyle, ödenebilir faiz tutarının davacı tarafından talep edilen tutarın altında kaldığı görüldüğünden, taleple bağlılık ilkesi ve açılan dava değeri göz önünde bulundurularak, talep ettiği faiz türüne göre dava değerini artırma imkanı bulunmadığı anlaşılan davacıya faiz hesaplamalarına ilişkin tablonun tebliğ edilmesine gerek görülmediği,

buna göre davacının zarar ve ziyanına karşılık olarak talep ettiği 240.000,00-TL'lik avans faizinin, tahsilatın yapıldığı tarihler ile iadenin yapıldığı 08/03/2018 tarihi arasında işleyen 221.478,00-TL'lik kısmında hukuka aykırılık, fazlasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 221.478,00.-TL tutarındaki faizin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yargı kararına istinaden verginin iadesi halinde faiz ödeneceğine ilişkin mevzuatta düzenleme bulunmadığından mahkeme kararının yasal dayanağının bulunmadığı, diğer taraftan kabul anlamına gelmemek kaydıyla faizin başlangıç tarihinin idareye başvuru tarihinin esas alınması gerektiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.