Danıştay 9. Daire E.2020/3426 K.2022/4167

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ödeme emrinin 7 ila 14. satırlarında bulunan 2015 yılına ilişkin alacaklar için düzenlenen …/…,…,…,… sayılı ihbarnamelerin 22/08/2018 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği ve UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada söz konusu alacaklar için dava açılmadığının tespit edildiği, dava konusu edilmeksizin kesinleşen söz konusu alacakların tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin 7 ila 14. satırlarında bulunan alacaklara ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği,

davalı idarece verilen savunma dilekçesinde, ödeme emrinin kalan kısmında bulunan alacaklar hakkında tarhiyat aşamasında dava açıldığı halde, bu alacakların sehven tahakkuk ettirilerek ödeme emrine takipli borç olarak girdiği, mükellefin şifahi olarak talepte bulunması üzerine de söz konusu alacakların 19/12/2018 tarihinde takipten kaldırıldığının belirtildiği, dava tarihi olan 31/12/2018 tarihinden önce takipten kaldırılmış olması karşısında, dava tarihi itibariyle ortada idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem bulunmadığından,

ödeme emrinin kalan kısmında bulunan alacaklar bakımından davanın incelenmeksizin reddi gerektiği, 6100 sayılı Kanun'un 326. maddesinde, Kanun'da yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği.

329. maddesinde ise, kötüniyetli davalı veya hiçbir hakkı olmadığı hâlde dava açan tarafın, yargılama giderlerinden başka, diğer tarafın vekiliyle aralarında kararlaştırılan vekâlet ücretinin tamamı veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebileceğinin hükme bağlandığı, maddenin idari yargıdaki uygulaması bakımından ise, "kötüniyetli davalı" ibaresinin, gereksiz yere dava açılmasına sebebiyet veren davalı olarak düşünülmesi gerektiği, davalı idarece, ödeme emrine sehven takipli borç olarak giren alacakların takipten kaldırıldığı davacı şirkete bildirilmeyerek bu alacaklar bakımından gereksiz yere dava açılmasına sebebiyet verildiğinden,

davanın buna ilişkin kısmına isabet eden yargılama giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin 7 ila 14. satırları dışında bulunan alacaklar için düzenlenen ihbarnamelere karşı açılan davalarda kabul kararı verilerek tarhiyatların kaldırıldığı, bu nedenle ödeme emrindeki bu alacaklara ilişkin şekil hatasının ödeme emrinin tümüyle iptalini gerektirdiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.