Danıştay 9. Daire E.2020/4409 K.2022/3466

Dava konusu istem: Davacı adına, adalet müfettişi tarafından yapılan teftiş sırasında, davacı şirket ile dava dışı banka arasında yapılan sözleşmenin eki olan rehin sözleşmesinden eksik damga vergisi alındığının tespiti üzerine 2014/Aralık dönemi için re'sen tarh edilen damga vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Vergi Usul Kanun'un 134 ve 135.

Maddesi hükümlerinin incelenmesinden, vergi incelemesinin, vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamaya yönelik olduğu, anılan yasa maddelerinde vergi incelemesini yapmaya yetkili olanların açık bir şekilde sayıldığı, ancak adalet müfettişlerinin, bu maddede sayılan vergi incelemesi yapmaya yetkili olan kişiler arasında yer almadığı, olayda adalet müfettişinin yaptığı genel teftiş neticesinde .. Vergi Dairesine, ...

Vergi Dairesi'ninde davalı idareye gönderdiği yazı dikkate alınarak tarhiyat yapıldığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar tarafından bir inceleme yapılmadan Adalet Müfettişi yazısı esas alınarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı damga vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı damga vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince gerçekleştirilen işlemlerin kanuna uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.