Danıştay 9. Daire E.2020/4551 K.2022/5125

Dava konusu istem: Davacı hakkında, düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı; 2016 yılı için gelir vergisi ile 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu olayda, davacının mal alışlarına ilişkin bir kısım faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenledikleri belgelerin sahte belge olduğu yolunda düzenlenmiş vergi tekniği raporları bulunmakta ise de; mal alımında bulunulan mükelleflerin önemli bir kısmı hakkında sahte fatura düzenlediği yolunda rapor bulunmaması ya da incelemenin halen devam ettiğinin saptanmasına karşın vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetini tespite yeterli veri olmaması ve davacı hakkında yapılan tespitlerde ilgili dönemler itibarıyla faaliyetine devam ettiğinin saptanması,

iş hacmine yönelik yapılan saptamaların yeterli bilgileri içermemesi, mal alışlarının sahte faturaya dayandığı varsayımı ile satışlarının da sahte fatura niteliğinde olduğu varsayımından hareketle bulunan matrah farkı üzerinden tarhiyat yapılmasında yasaya uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı vergilerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf dilekçesindeki beyanları tekrarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.