Danıştay 9. Daire E.2020/5149 K.2022/1903

2-(DAVALI) ...Vergi Dairesi Müdürlüğü-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, Dörtyol Vergi Dairesi Müdürlüğünün ...vergi kimlik numaralı mükellefi ...San. ve Tic. A.Ş, Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlüğünün ...vergi kimlik numaralı mükellefi ...Demir Çelik İnş. Malz. Teks. Tur. İnş. Oto Kiralama San. ve Tic. Ltd. Şti'den aldığı faturaların sahte olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016/Ağustos ila Aralık dönemleri için katma değer vergisi ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla;davacının sahte fatura aldığı ...Sanayi ve Ticaret A.Ş. hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporu ve ...Demir Çelik İnş. Mal. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, anılan mükelleflerin uyuşmazlık konusu dönemde gerçek faaliyetinin bulunmadığı, ekonomik, ticari ve teknik kapasite ve konumunun düzenlediği hasılat faturaları içeriği teslimlerde bulunmaya elvermediği, dolayısıyla düzenlediği faturaların gerçek mal ve hizmet hareketini yansıtmadığı sonucuna varıldığından,

söz konusu faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden düzenlenen katma değer vergisi beyanlarına istinaden davacı şirket adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

bahse konu alışların kimlerden ve hangi miktarlarda yapıldığına, kimlerden hangi miktarlarda fatura alınması gerektiği halde alınmadığına ve faturalarda yer alan emtianın aslında belgesiz alındığına yönelik tarafları belirli kesin ve somut tespit bulunmadığından ayrıca cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı yolundaki ceza hukuku ilkesi gereğince de varsayım ya da kıyas yoluyla ceza uygulanması olanağı bulunmadığından davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne,

özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Alınan mallara ilişkin ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı, nakliyeye ilişkin faturaların ve sevk irsaliyelerinin ibraz edildiği, anılan belgeler incelenmeden ilgili mükellefler hakkında vergi tekniği raporlarındaki tespitlerden hareketle verilen kararın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile davacının kullandığı faturaların sahte olduğunun somut olarak ortaya koyulduğu iddiasıyla kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.