KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/5946 E., 2022/4718 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2022
- Esas No
- 2020/5946
- Karar No
- 2022/4718
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
- Karşı taraf (davacı)
- … Telekomünikasyon ve Dayanıklı Tüketim Mamülleri Paz. A.Ş.
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
933 kelime·5 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına. 2010/Aralık döneminden, 2011/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin bulunmadığından bahisle 2011/Ocak dönemi için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacının mal aldığı … hakkında düzenlen vergi tekniği raporunda, söz konusu mükellefin 2010-2012 yıllarında pos tefecilik faaliyetinde bulunduğu, davacının mal aldığı diğer mükellef olan … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda ise 2010-2012 yıllarında düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifası içermediği tespitlerinin yapıldığı, davacı şirketin …'dan ve …'dan mal ve hizmet aldığının Ba formlarından tespit edildiği,
bu doğrultuda davacının 2010/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin sıfırlanması nedeniyle dava konusu 2011/Ocak dönemine ilişkin olarak dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığının anlaşıldığı, olayda 2010/Ağustos, Ekim, Aralık dönemine ilişkin olarak davacı şirket adına yapılan tarhiyata karşı açılan davada,.
Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E…., K:… sayılı kararı ile tarhiyatın kaldırılmasına karar verildiği görüldüğünden, 2010/Aralık döneminden 2011/Ocak dönemine devreden katma değer vergisi değişmeyeceğinden, davacı adına devreden katma değer vergisinin sıfırlandığından bahisle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının 2010/Ağustos, Ekim, Aralık dönemlerinde sahte fatura kullandığının tespit edildiği, 2010/Aralık döneminden, 2011/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin azaltılması sonucu yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, davacı şirket adına 2010/Ağustos, Ekim, Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davanın kabulü yolundaki, … Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı idarece yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/10/2020 tarih ve E:2020/5945, K:2022/4717 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2020/5946, K. 2022/4718, 12 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama