Danıştay 9. Daire E.2020/734 K.2022/3924

Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi inceleme raporunda ... temin edilen verilerden hareketle 2015 yılında konaklama hizmeti sunulan müşterilerin aylık ve yıllık bazda toplamlarının 33.003 kişi olarak kabul edildiği, davacı tarafından Akşehir İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce bildirilen verilerin mükerrer kayıtlı olabileceği düşüncesi ile yapılan başvuru üzerine konaklayan kişi sayısının 11.298 olduğunun tespit edildiği,

davacı tarafından satış faturası düzenlenen ve otele giriş kaydı yapılan müşterilerin sayısının da 11.287 olduğu dikkate alındığında, fark konaklayan kişi sayısı üzerinden 1.489.089,31-TL kayıt dışı bırakılan matrah toplamının kurum kazancına ilave edilmesi neticesinde davacı şirket adına yapılan tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, vergi inceleme raporunda kanunen kabul edilmeyen giderlere ilişkin olarak yapılan tespitlerin yerinde olduğu, temsil ve ağırlama giderinin Gelir Vergisi Kanununun 40/1. maddesi karşısında makul ölçüde olmadığı, bu durumun iktisadi, teknik ve ticari icaplara aykırılık oluşturduğu,

bu nedenle katma değer vergisi hariç 57.344,44-TL tutarın kanunen kabul edilmeyen gider olarak mükellef kurumun vergi matrahına ilave edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak, bu sonucuna varılsa da davacı şirketin 2015 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin yeniden düzenlenmesi sonucunda davacı şirketin mahsup edilecek geçmiş yıl zararları toplamının 865.781,69-TL olduğu dikkate alındığında yalnızca zarar azaltılması yoluna gidilebileceğinden ve sonucu itibariyle davacı şirket hakkında tarhiyat yapılamayacağından vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, özel usulüzlük cezası yönünden ise;

vergi inceleme raporunda özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren herhangi bir somut tespit bulunmadığından ve kesilen ceza maddenin öngörülüş amacına da uygun düşmediğinden, cezai yaptırıma bağlanan söz konusu fiillerin bütün unsurları ortaya konulmadan hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 2015 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda yevmiye kayıtlarında gösterilen giderlerinin bir kısmının kanunen kabul edilmeyen gider niteliğinde olduğu ve bazı satışlara ilişkin fatura düzenlenmeyerek kayıt dışı bırakıldığı hususlarının tespit edildiği, anılan tespitlere istinaden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.