Danıştay 9. Daire E.2021/1911 K.2021/5400

Yargılama süreci

Davacı şirket adına, önceki dönemden devreden katma değer vergisinin azaltıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015/Aralık dönemine ilişkin re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:.. sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden. Bölge İdare Mahkemesi ….

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan temyiz istemi; dava konusu miktar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda belirtilen temyiz sınırının altında kaldığından, temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle,. Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararıyla, 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava değeri belirlenirken dava konusu katma değer vergisi ve vergi ziyaı cezasının değil, cezalı tarhiyata konu olan miktarın dikkate alınmasının hak arama hürriyeti bakımından daha uygun olacağı, vergi incelemesinde yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı, faturalar için yapılan ödemelere ait dekontlar, mallarla ilgili kantar fişleri, sevk irsaliyeleri, nakliye faturaları ve nakliye için yapılan ödemelere ait belgeler değerlendirilmeden işlem yapıldığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.