Danıştay 9. Daire E.2021/1947 K.2023/700

Dava konusu istem: Davacı adına, maliki bulunduğu taşınmazlara nedeniyle 2011 ila 2020 yıllarına ilişkin emlak (bina) vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı, çevre temizlik vergisi ve katı atık bedelinin tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin katı atık bedeli haricinde kalan kısımlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının maliki olduğu. Mah. …Sokak … pafta, … ada … parselde bulunan tescilli iki adet köşk yapısının, ...

V Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun kararı ile, koruma grubunun I (bir) olarak belirlenmesine, parseli kapsayan doğal sit alanının derecesinin III (üç) olarak belirlenmesine karar verildiği, davalı idare tarafından, söz konusu gayrimenkule ilişkin çekilen fotoğraflarda, taşınmazın, yıkık, bakımsız ve onarımsız olduğu tespit edildiğinden,

davacının, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun "istisna ve muafiyetler" başlıklı 21. maddesinde yer alan muafiyet hükmünden yararlanamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği ve ödeme emrinin katı atık bedeli haricinde kalan kısımlarının iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, olayda, davacının maliki olduğu taşınmazın ...

V Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 26/04/2010 tarih ve 220 sayılı kararı ile taşınmazda bulunan tescilli iki adet köşk yapısının koruma grubunun I (bir), parseli kapsayan doğal sit alanının derecesinin III (üç) olarak belirlenmiş olması, çekilen fotoğraflar dışında, dava konusu taşınmazın bakım ve onarım durumunun muafiyetten yararlanması için yeterli olmadığı hususunda davalı idare tarafından yapılmış ayrıntılı ve somut tespitlerin bulunmaması,

davacıya ait taşınmaz hakkında alınan kararın, Koruma Bölge Kurulu tarafından kaldırıldığına ilişkin bir iddianın da ileri sürülmemesi karşısında, davacının maliki olduğu taşınmazın, halen korunması gerekli taşınmaz ve kültür varlığı niteliğinde bulunduğu,

davacının, yukarıda anılan yasada öngörülen emlak vergisi ve çevre temizlik vergisi muafiyetinden faydalanması gerektiği, bu durumda, söz konusu hususun aynı zamanda "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, dava konusu ödeme emrinin iptali istenen kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin katı atık bedeli haricinde kalan kısımlarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince gerçekleştirilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.