Danıştay 9. Daire E.2021/2483 K.2022/5041

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıttığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013/Mayıs dönemi için re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… sayılı kararıyla; esas bakımından davanın reddine ilişkin ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararının davacıya 08/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, anılan Mahkeme kararına karşı, bu tarihten itibaren 30 gün içerisinde yani en geç 08/12/2020 günü mesai saati bitimine kadar istinaf yoluna başvurulması gerekirken, istinaf dilekçesinin bu süre geçirildikten sonra 14/12/2020 tarihinde Mahkeme kayıtlarına girdiği anlaşıldığından,davacı tarafından istinaf başvurusunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğu, usulle birlikte esasın da değerlendirilmesi gerektiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.