Danıştay 9. Daire E.2021/2839 K.2021/5392

İstemin konusu

Davacı adına, gayrimenkul satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2006 yılı gelir vergisi ve 2006/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı.

10/03/2006 tarihinde satılan ve değer artış kazancı hükümlerine göre vergilendirilen gayrimenkul yönünden; taşınmazın 02/08/2006 tarihinde 02/08/2006 iktisap edildiğinin ihtilafsız olduğu, davacının mükellefiyet tesisinin 16/05/2006 tarihi olduğu, taşınmazın iktisap ve satış tarihi ile taşınmazı satın alan kişinin ifadesi birlikte değerlendirildiğinde anılan taşınmaz satışının değer artış kazancı kapsamında vergilendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 22/06/2006 tarihinde satılan ve ticari kazanç hükümlerine göre vergilendirilen taşınmaz yönünden ise;

taşınmazı satın alan şahsın ifadesinde, taşınmazı … isimli şahıstan aldığını, satış bedelini de yine … 'a verdiğini beyan ettiği, davacının da taşınmazın bulunduğu arsayı … 'a devrettiği iddiasında bulunduğu ve dosyada bulunan bilgi ve belgelerle bu iddiasını ispatladığı, söz konusu taşınmazın da devri yapılan arsa üzerinde yapıldığının ihtilafsız olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, anılan taşınmazın satışının ticari kazanç kapsamında vergilendirilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı,

dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının ticari kazanca ilişkin olan kısmında da bu nedenle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, kısmen reddeden, kısmen kabul eden dava konusu cezalı tarhiyatın ticari kazanç hükümleri kapsamında yapılan kısımlarına isabet eden vergi ve cezaların kaldırılmasına karar veren Vergi Mahkemesi kararının, Danıştay Dokuzuncu Dairesince zamanaşımı gerekçesiyle davacı temyiz isteminin kabulüne, davalı temyiz isteminin bu nedenle reddine ve kararın bozulması yolunda hüküm kurulmak suretiyle bozulması üzerine, bozma kararına uymayıp ilk kararda ısrar eden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 24/03/2021 tarih ve E:2019/1274, K: 2021/373 sayılı kararıyla "Daire, davalının temyiz isteminin bu nedenle reddine, demek suretiyle davalının, mahkeme kararının davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yönelttiği temyiz isteminin esasını incelememiş ve bu yönden hüküm tesis etmemiştir.

Mahkeme, ısrar kararında anılan hüküm fıkrası yönünden yeniden hüküm kurmuş ve bu kısım yönünden davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuş; davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrası ise davacı tarafından temyiz edilmemiştir.

Mahkemenin dava konusu cezalı tarhiyatların zamanaşımına uğramadığı yolundaki ısrar hükmünün, hukuki menfaati bulunan davacı tarafından temyiz edilmemesi, davalı idarenin temyiz isteminin ise ısrar hükmüne yönelik olmaması ve davanın kısmen kabulüne dair hüküm fıkrası yönünden Dairece uyuşmazlığın esasına ilişkin temyiz incelemesinin yapılmaması karşısında temyiz incelemesinin Kurulumuzca değil ilk derece yargı yerince verilen kararları temyizen incelemekle görevli vergi dava dairesince yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle temyizen incelenmek üzere Danıştay Dokuzuncu Dairesine gönderilmesi nedeniyle,

davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı idarenin temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkindir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu ile tespit edildiği üzere satmış olduğu taşınmaza ilişkin elde ettiği ticari kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın kabule ilişkin kısmının bozulması istenilmektider.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: İleri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.