Danıştay 9. Daire E.2021/2959 K.2023/1181

Dava konusu istem: Davacı adına, hissedarı olduğu İstanbul İli, Kadıköy İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi, … pafta, … ada, … parselde kain taşınmazın emlak vergisi muafiyeti şartlarını taşımadığından bahisle re'sen tarh edilen 2014 ila 2019 dönemlerine ilişkin emlak vergileri ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payları ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, 2000 yılından beri, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın söz konusu taşınmazın bakım ve onarımı ile ilgili verilen emir ve talimatlara uygun davranmadığı, o tarihten beri bakım ve onarımı yapılmayan binanın sürecin sonunda kendliğinden yıkıldığı anlaşıldığından, tarh zamanaşımı süresi gözetilerek yapılan dava konusu tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasına yönelik ise.

Emlak Vergisi Kanunu'nda 09/04/2002 tarihinden itibaren beyanname verme zorunluluğu kaldırılarak emlak vergisi bildirimi verilmesi gereken hallerde mükellefin bildirim vermemesi durumunda verginin idarece tarh edileceği kuralı benimsendiğinden ve vergi ziyaı cezası kesileceğine dair bir hükme yer verilmediğinden, dava konusu vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVALININ İDDİALARI

Yapının davacının ihmali nedeniyle harap olması nedeniyle vergi ziyaı cezasının yerinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Taşınmazın vergilerden muaf olduğu, 1996 tarihinde 1. derece korunması gerekli kültür varlığı olduğuna ilişkin Koruma Kurulu Kararı bulunduğu, muafiyetin 14/03/2019 tarihinde kaldırıldığı, idarece geriye dönük olarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davacının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.