Danıştay 9. Daire E.2021/3466 K.2023/436

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, önceki dönemden devreden katma değer vergisinin azaltıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak ila Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında, 2013 yılına ilişkin olarak düzenlenen vergi inceleme raporunda davacının örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan bahisle vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılmasının önerildiği ve katma değer vergisi beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi sonucu 2013/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin sıfır olarak düzeltilmesi gerektiğinin belirtildiği,

2014 yılı için düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının 2014 yılında bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılmasının önerildiği, 2013/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin sıfır olduğunun kabulü suretiyle katma değer vergisi beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi sonucu da 2014/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin sıfır olarak düzeltilmesi gerektiğinin belirtildiği,

2015 yılı için düzenlenen vergi inceleme raporunda 2014/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin sıfır olması sebebiyle yeniden düzenlenen beyan tablosu sonucu 2015 yılı için vergi ziyaı cezalı tarhiyatlar önerildiği ve 2015/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin sıfır olarak dikkate alınması gerektiğinin belirtildiği,

2016 yılı için düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda da 2015/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin sıfır olması sebebiyle yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca 2016/Ocak ila Temmuz dönemleri için vergi ziyai cezalı katma değer vergisi tarhiyatı önerilmesi üzerine söz konusu rapora istinaden davacı adına vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının yapıldığı olayda,

dava konusu vergilerin 2013 ve 2014 yılındaki katma değer vergisinin konusunu oluşturan teslim ve hizmetlerden kaynaklandığı ve bu vergilere ilişkin zaman aşımı sürelerinin ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesi uyarınca 31/12/2018 ve 31/12/2019 tarihinde sona erdiği,

2013/Aralık ve 2014/Aralık dönemlerinden sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarının 0,00-TL olmasının, ilgili vergilerin zaman aşımı sürelerini uzatmayacağı açık olduğundan, tarh zaman aşımı süresinin dolmasından sonra devreden katma değer vergisi etkisiyle 2016 yılı dönemlerine ilişkin salındığı görülen vergileri içeren ihbarnamelerin 20/01/2020 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden zaman aşımı süresinden sonra tebliğ edilen ihbarnamelerle salınan dava konusu vergilerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu 2016 yılına ilişkin katma değer vergisi tarhiyatlarına ilişkin ihbarnamelerin 20/01/2020 tarihinde tebliğ edildiği belirtilerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.